โตเกียวดินแดนศักดิ์สิทธิ์อันชิงอวี๋นั่งอยู่กลางห้องควบคุมหลัก รอบตัวรายล้อมไปด้วยหน้าจอที่กำลังกะพริบไหว เขากวาดสายตามองหน้าจอทั้งหมดพร้อมๆ กัน ทั้งตัวนิ่งสนิทราวกับรูปปั้น“ชิงอวี๋ คุณอ่านข้อมูลมาห้าชั่วโมงแล้วนะ พักผ่อนบ้างเถอะ”ทันใดนั้น เงาร่างของเจียงเอ่อร์ก็ปรากฏขึ้นข้างเขาอย่างเงียบเชียบ เธอโบกมือเบาๆ ภาพบนหน้าจอทั้งหมดก็ดับลงอันชิงอวี๋ค่อยๆ หลับตาลง ใช้มือทั้งสองข้างนวดขมับเบาๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมา ดวงตาเต็มไปด้วยความสับสน“ฉันได้รู้เรื่องที่น่าเหลือเชื่อเข้าแล้วสิ…”“คุณพบอะไร?”อันชิงอวี๋ไม่ตอบ แต่ลุกขึ้นยืนเงียบๆ แล้วเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ เขามองลงไปยังเมืองที่สว่างไสวด้วยแสงไฟเบื้องล่าง“เจียงเอ่อร์ เธอคิดว่า……ประเทศที่ใหญ่ขนาดนี้ ต้องใช้ไฟฟ้ากี่หน่วยต่อปี?” เขาถามขึ้นคนถูกถามชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะตอบอย่างลังเล “น่าจะ……ประมาณห้าพันล้านล้านกิโลวัตต์ชั่วโมง?”“น่าจะมากกว่านั้นอีก” อันชิงอวี๋ส่ายหน้า “แล้วไฟฟ้าพวกนั้น เขาผลิตกันมาได้อย่างไร?”“โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ ก๊าซธรรมชาติ น้ำมัน พลังงานลม พลังงานน้ำ? น่าจะมีครบทุกอย่างนั่นแหละค่ะ”“ถูกต้อง แต่เธอไม่รู้สึกแปลกเหรอ?” อันชิงอวี๋พูดอย่างใจเย็น “ประเทศนี้มีทรัพยากรแร่ธาตุน้อยมาก แล้วก๊าซและน้ำมันที่ใช้ผลิตไฟฟ้า เขาไปหามาจากไหน?”เจียงเอ่อร์นิ่งอึ้ง“หรือฉันจะถามอีกแบบก็ได้” อันชิงอวี๋เว้นวรรค “ในเมื่อไม่มีเชื้อเพลิงฟอสซิล โรงไฟฟ้าที่นี
