หมอกหนาปกคลุมผืนทะเลชายฝั่งญี่ปุ่นลมพายุโหมกระหน่ำ คลื่นทะเลปั่นป่วนอยู่ภายใต้ท้องฟ้าอันเงียบสงัด ท่ามกลางความมืดมิดของหมอกหนา แสงไฟริบหรี่ปรากฏขึ้นนั่นคือเรือลำหนึ่ง ตัวเรือไม่ได้ใหญ่โตนัก โคลงเคลงไปตามแรงคลื่น บนหัวเรือมีร่างงดงามในชุดฮั่นฝูสีน้ำเงินเข้มมือกำกล่องไม้สีดำยาวไว้แน่น แม้คลื่นลมจะโหมกระหน่ำ เธอก็ยังคงยืนนิ่งราวกับหินผาน้ำทะเลสาดซัดเข้ามาบนดาดฟ้า ก่อนจะไหลกลับลงสู่ท้องทะเล ร่างกายของหญิงสาวกลับไม่ได้เปียกชื้น เธอไม่ได้สนใจน้ำทะเลเลยแม้แต่น้อย สายตาจับจ้องไปยังหมอกหนาเบื้องหน้า ที่ปลายสุดของหมอก ปรากฏเค้าโครงของแผ่นดินขึ้นมาเลือนลางอู๋เซียงหนานยืนอยู่ในห้องบังคับเรือ สายตาจับจ้องไปยังหญิงสาวที่ยืนอยู่บนหัวเรือ ในหัวของเขาเต็มไปด้วยความครุ่นคิด“เด็กคนนี้……ช่างไม่รักชีวิตเอาเสียเลย”เขาก้มลงมองแผนที่เดินเรือ ตอนนี้พวกเขากำลังใกล้จะผ่านน่านน้ำนี้แล้ว และกำลังมุ่งหน้าสู่อาณาเขตของญี่ปุ่นจุดนัดพบกับสมาคมปีศาจที่จั่วชิงบอกไว้ ก็น่าจะอยู่แถวๆ นี้……ในขณะที่อู๋เซียงหนานกำลังสังเกตการณ์รอบๆ อยู่ จุดสีแดงจุดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอเรดาร์อย่างฉับพลันมันกำลังเคลื่อนที่เข้าหาเรือด้วยความเร็วสูง!ความเร็วระดับนั้นเหนือกว่ายานพาหนะทางทะเลใดๆ อู๋เซียงหนานรีบมองไปยังทิศทางที่จุดแดงกำลังเคลื่อนที่เข้ามา ท่ามกลางคลื่นทะเลที่ปั่นป่วน เงาร่างสีขาวพุ่งเข้ามาราวกับลูกธนู!บนหัวเรือเจียหลานที่กำล