หนึ่ง” จั่วชิงลุกขึ้นยืน หยิบแผนที่ขนาดใหญ่ออกมาจากชั้นหนังสือด้านหลัง ก่อนจะปูลงบนโต๊ะทำงาน “สองปีก่อน หลังจากที่หน่วยรบพิเศษที่ห้าหายตัวไป พวกเราก็พยายามตามหาพวกเขามาตลอด ในช่วงสองปีมานี้ พวกเราได้ส่งทีมปฏิบัติการจำนวนมาก ออกไปค้นหาบริเวณน่านน้ำโดยรอบ แต่ก็ยังไม่พบร่องรอยของพวกเขา ดังนั้น พวกเราจึงคาดการณ์ว่า พวกเขาน่าจะถูกกระแสน้ำพัดพาไปไกลกว่านั้น”บนแผนที่เต็มไปด้วยเส้นและลูกศร ราวกับกำลังจำลองทิศทางการไหลของกระแสน้ำในบริเวณน่านน้ำนั้นบริเวณที่ไกลออกไปจากจุดที่หน่วยรบพิเศษที่ห้าหายตัวไป มีปากกาสีแดงวงกลมไว้หลายวง“พวกนี้คือสถานที่ที่พวกเราคาดว่ากระแสน้ำอาจพัดพาพวกเขาไป”อู๋เซียงหนานมองแผนที่ พลางขมวดคิ้วเล็กน้อย“เจ็ดร้อยกว่ากิโลเมตร? ระยะทางไกลขนาดนั้น ไม่มีมนุษย์คนไหนกลั้นหายใจได้นานขนาดนั้นหรอกมั้ง?”
