“ฉันจำไม่ได้หรอก ตอนที่ลำแสงนั้นพุ่งลงมา ฉันก็หมดสติไปแล้ว แต่ว่า……” เฉาเยวียนเว้นวรรคไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่ออย่างไม่แน่ใจ “ฉันรู้สึกว่าในชั่วขณะนั้น เหมือนมีบางอย่างหลุดออกจากร่างกายฉันไป……”อันชิงอวี๋ครุ่นคิดอย่างจริงจังการใช้ผนึกต้องห้ามที่นี่ จะถูกสายตาลึกลับจับจ้องและสังหาร หากเขาเดาไม่ผิด ลำแสงสีแดงนั้นน่าจะเป็นการลงทัณฑ์จากสวรรค์ที่ใช้สังหารผู้ครอบครองผนึกต้องห้าม ตามหลักการแล้ว หลังจากลำแสงนั้นพุ่งลงมา เฉาเยวียนควรจะสลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้วแต่ทำไมเขาไม่เพียงรอดชีวิต แต่ยังบาดเจ็บสาหัสและสังหารผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ไปได้หลายคน?อันชิงอวี๋รู้ดีว่าอาชญากรระดับ ‘อัครมาร’ หมายถึงอะไร การที่เฉาเยวียนเป็นอาชญากรระดับนี้ได้ แสดงว่าการมีตัวตนของเขาเป็นภัยคุกคามต่อประเทศนี้อย่างแท้จริง……ในช่วงเวลาที่เขาหมดสติไปนั้น เกิดอะไรขึ้นกันแน่?“เจียงเอ่อร์ ช่วยค้นหาฐานข้อมูลในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดูหน่อย ว่ามีข้อมูลภาพของเมืองฮาจิมันไตเมื่อสองปีก่อนไหม” อันชิงอวี๋ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยกับเจียงเอ่อร์ที่อยู่ข้างๆ[ได้]เจียงเอ่อร์พยักหน้า ร่างกายหลอมรวมเข้ากับหน้าจออินเทอร์เฟซ เริ่มค้นหาฐานข้อมูล“แล้วนายล่ะ? นายค่อยๆ ไต่เต้าขึ้นมา ควบคุมดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดได้ยังไง?” เฉาเยวียนถามอย่างใคร่รู้อันชิงอวี๋ยิ้มเล็กน้อย “หลังจากฉันกับเจียงเอ่อร์ลอยมาถึงที่นี่ ตอนแรกก็แค่ทดลองกฎการยอมรับผนึกต้องห้ามที่
