ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ตกตะลึง เมื่อเห็นยูริ โคกูเท็ตสึหนีไปอย่างกะทันหันนกกระดาษพวกนี้บินกระจายไปทุกทิศทางภายใต้อิทธิพลของภาพลวงตา ทำให้ไม่สามารถบอกได้ว่าอีกฝ่ายหนีไปทางไหนผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ชุดดำยืนอยู่ท่ามกลางนกกระดาษที่บินว่อน เขาขมวดคิ้วแน่น ราวกับกำลังครุ่นคิดบางอย่าง“แยกย้ายกันไล่ตามไหม?”ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์คนอื่นๆ สบตากัน กำลังจะแยกย้ายกันออกตามหายูริ โคกูเท็ตสึ แต่ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ชุดดำกลับพูดขึ้นมาว่า“รอก่อน”ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามหันมามองพร้อมกัน“มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล” ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ชุดดำมีสีหน้าเคร่งเครียด “ก่อนหน้านี้ เขาพูดอย่างมั่นใจว่าจะช่วยหมายเลข 0 ออกมา แต่ทำไมถึงหนีไปอย่างง่ายดายแบบนี้……”เขาเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ จึงมองไปยังทิศทางที่ยูริ โคกูเท็ตสึมองเมื่อครู่ เห็นจานบินสีเงินลอยนิ่งอยู่เหนือท้องฟ้าโตเกียว ไม่มีอะไรที่ผิดปกติมีบางอย่างไม่ถูกต้อง……ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ชุดดำครุ่นคิด วงแหวนสีดำในดวงตาซ้ายสว่างขึ้น เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ“ฮัตสึ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ใช่ไหม?”[ซ่า… ซ่า… ซ่า…] เสียงกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ ดังก้องในหู ทว่าเสียงอิเล็กทรอนิกส์นั้นไม่ได้ตอบกลับมา ราวกับว่าสัญญาณขาดหายไปสีหน้าของผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ชุดดำพลันมืดครึ้ม“ฮัตสึ?”[ซ่า… ซ่า…]“แย่แล้ว!”ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ชุดดำรู้สึกตัว ม่านตาพลันหดเล็กลง ร่างของเ
