ม้แต่น้อยอันชิงอวี๋มองสำรวจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนั่งลงข้างๆ แล้วยิ้มพลางพูดเป็นภาษาญี่ปุ่น “สวัสดีครับ”“สวัสดีครับ” เด็กหนุ่มผมขาวตอบอย่างสุภาพ สายตายังคงจดจ่ออยู่กับหน้าจอ เพียงแต่พูดอย่างสงบว่า “ผมคิดว่า คุณจะยืนอยู่ข้างนอกต่อไป ไม่กล้าเข้ามาพบผมซะอีก”อันชิงอวี๋หรี่ตาลงเล็กน้อยเขาหันไปมอง ภายในห้องเป็นกระจกทางเดียวจริงๆ มองจากด้านในก็เป็นเพียงกระจกธรรมดาเท่านั้น ไม่สามารถมองเห็นสภาพภายนอกได้เลยในห้องทดลองที่ปิดสนิทขนาดนี้ อีกฝ่ายรู้ได้อย่างไรว่าเขายืนอยู่ข้างนอก?“ไม่ต้องมองแล้ว มองจากตรงนี้ด้วยตาเปล่าไม่เห็นหรอก” ยูริ ทากิชิโระเอ่ยแผ่วเบา“แล้วคุณมองเห็นได้ยังไง?” อันชิงอวี๋ถามอย่างสงสัย“เห็นจากมินิแม็ป”“มินิแม็ป?”“อืม” ยูริ ทากิชิโระพูดช้าๆ “คุณมองไม่เห็นหรอก มันอยู่ในโลกจิตใจของผม ผมเห็นว่าตอนนี้บนแผนที่นี้ มีจุดสีแดงของคุณเพียงจุดเดียว และมีจุดสีแดงโปร่งแสงอีกจุดหนึ่งที่ครอบคลุมทุกซอกทุกมุมของที่นี่แล้ว……สถานการณ์แบบนี้ ผมเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก พี่สาวคนนั้นเป็นผีเหรอ? หรือว่าเป็น AI เหมือนฮัตสึ?”เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ อันชิงอวี๋พลันเบิกตากว้าง หลังจากลังเลครู่หนึ่ง เขาก็ถามต่อว่า “คุณมองเห็นมินิแม็ป?นอกจากนี้ยังมีอะไรอีก?”“ยังมีอีกเยอะ เช่น……เลเวล”บนหน้าจอโทรทัศน์ มาริโอผ่านด่านต่างๆ ได้สำเร็จ ก่อนจะเข้าไปในท่อระบายน้ำสีเขียว ข้อความ ‘เลเวล +1’ปรากฏขึ้นบนหน้าจอพร้อมกับเสียงเ
