่อพูดจบ ภาพ [โคกุโจ] ที่ป้องกันหลินชีเยี่ยไว้ก็ค่อยๆ จางหายไป ส่วนมือของลุงเคียวซูเกะะก็ปล่อยจากด้ามดาบ แล้วล้วงกลับเข้าไปในกระเป๋ากางเกง“ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้……”หลินชีเยี่ยมองดาบยาวสองเล่มที่เอวของลุงเคียวซูเกะ อึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วรีบทำความเข้าใจเหตุการณ์ทั้งหมด มองเขาด้วยสายตาซับซ้อน “คุณคือ… ‘ยูริ โคกูเท็ตสึ’ ใช่ไหม?”“เป็นชื่อที่ไม่ได้ใช้มานานแล้ว” ลุงเคียวซูเกะยักไหล่ “จริงๆ แล้ว ฉันชอบให้พวกนายเรียกฉันว่าเคียวซูเกะมากกว่า”“แล้วคินล่ะ?”“เขาน่ะหรือ? เขาอยู่นี่” ลุงเคียวซูเกะลูบด้ามดาบ [ฮิโตมิ] “ไม่อยากให้เขาออกมาทักทายพวกนายหน่อยเหรอ?”หลินชีเยี่ยจ้องมองดาบยาวสีทองเล่มนั้นครู่หนึ่ง แล้วเลื่อนสายตากลับมาที่ลุงเคียวซูเกะะ จากข้อมูลที่มีอยู่ เขาสรุปได้เช่นเดียวกับที่อามามิยะ ฮารูกิคาดเดาไว้……“แกล้งตาย ปลอมจดหมาย ล่อเหยื่อ ใช้คนอื่นลงมือ… ช่างเป็นแผนการใหญ่โตจริงๆ” หลินชีเยี่ยอุทานอย่างทึ่งๆลุงเคียวซูเกะหัวเราะเบาๆ“ฉันไม่ได้ตั้งใจจะลากนายกับยูรินะเข้ามาเกี่ยวข้อง การปรากฏตัวของพวกนายเป็นเรื่องนอกเหนือความคาดหมาย” ลุงเคียวซูเกะมองหลินชีเยี่ยด้วยสีหน้าแปลกประหลาด“ตอนที่ฉันเห็นนายกับยูรินะด้วยกันครั้งแรก ฉันก็รู้ว่านายไม่ใช่พี่ชายของเธอ เพราะเธอไม่มีพี่ชาย… ตอนนั้นฉันคิดว่านายเป็นคนร้ายจากกลุ่มอิทธิพลบางกลุ่มที่แฝงตัวเข้ามาใกล้ชิดลูกสาวฉัน ทีแรกฉันตั้งใจจะฆ่านายในคืนแรกเลยแต่หลังจากสังเก