พ่อของเธอ พวกเขาทั้งหมดล้วนเป็นอาชญากรที่ถูกออกหมายจับสำหรับเด็กที่เติบโตในประเทศนี้ สิ่งเดียวที่ให้ความอบอุ่นและทำให้เธอรู้สึกมีความสุขอย่างแท้จริง กลับเป็นครอบครัวที่ประกอบไปด้วย ‘คนเลว’ ……‘คนดี’ ทำให้เธอบาดเจ็บทั้งกายใจ แต่ ‘คนเลว’ กลับมอบความอบอุ่นและเสียงหัวเราะให้แก่เธอเด็กหญิงเงยหน้ามองไปด้านหลังของผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์ชุดคลุมเหลือง เห็นผู้คนนับร้อยคุกเข่าราวกับมดปลวกบนพื้น ดวงตาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนกลุ่มคนที่หมอบคลานอยู่บนพื้นราวกับสุนัข นี่คือสภาพที่ ‘มนุษย์’ ควรเป็นจริงๆ หรือ? นี่คือสิ่งที่เทพเจ้าปรารถนาให้พวกเขากลายเป็นหรือ? นี่คือผลลัพธ์หลังจากได้รับการคุ้มครองจากเทพเจ้างั้นเหรอ?เทพเจ้าใส่ใจชีวิตความเป็นความตายของพวกเขาจริงๆ น่ะเหรอ?หากใส่ใจจริง เมื่อครั้งที่เธอถูกอันธพาลลักพาตัวไป ถูกทำร้ายร่างกาย เทพเจ้าหายไปไหน? ตอนที่บ้านของเธอถูกค้น เทพเจ้าอยู่ที่ใด? ยามที่เธอและคุณย่าสึรุถูกบีบคั้นให้ต้องอาศัยอยู่ในตู้คอนเทนเนอร์ ไร้อาหารประทังชีวิต……เทพเจ้าหายหน้าไปไหน?อะไรคือความดี อะไรคือความชั่ว ยูรินะแทบจะแยกแยะไม่ออกอีกต่อไปแล้ว
