ิดดังก้องไปทั่วโอซาก้า สมาชิกของตระกูลซามุกาวะและแก๊งเงามรณะที่กำลังต่อสู้กันอยู่บนถนนต่างก็ตกตะลึง คนของตระกูลซามุกาวะหันกลับไปมองฐานที่มั่นที่กลายเป็นซากปรักหักพัง ก่อนจะชะงักไปชั่วขณะอะไรกันที่ระเบิดแล้วมีพลังทำลายล้างมหาศาลขนาดนี้?มีเครื่องบินรบผ่านไปเหรอ?!ผู้คนต่างเงยหน้ามองท้องฟ้า ใต้ผืนฟ้ายามราตรีอันเงียบสงัดนั้นกลับไร้ร่องรอยของเครื่องบินรบใดๆ“ฆ่าพวกมันให้สิ้นซาก!” อาซากุระ เคนเห็นพวกตระกูลซามุกาวะดูสับสนงุนงง จึงตะโกนออกมาทันที!สมาชิกแก๊งเงามรณะต่างก็เปล่งเสียงตะโกนก้อง ขวัญกำลังใจพุ่งทะยานขึ้นสูง สถานการณ์ที่เดิมทีได้เปรียบอยู่แล้วกลายเป็นการบดขยี้ฝ่ายเดียวในพริบตา คนของตระกูลซามุกาวะแตกตื่นและหนีไปคนละทิศคนละทางเปลวเพลิงลุกโชนอย่างรุนแรง ควันหนาทะมึนพวยพุ่งขึ้นสู่นภากาศบนตึกสูงห่างจากจุดระเบิดหลายร้อยเมตร มีร่างสองร่างสวมชุดยูกาตะลายดอกไม้ กางร่มสีแดง กำลังเฝ้ามองเหตุการณ์นี้อย่างเงียบงันอามามิยะ ฮารูกิอดไม่ได้ที่จะหันไปมองหลินชีเยี่ยและมู่มู่ที่เกาะอยู่บนหลังของอีกฝ่าย ด้วยสีหน้าราวกับเห็นผี“นั่นอะไรน่ะ?”“อ๋อ นั่นคือขีปนาวุธหนักที่ใช้ติดตั้งบนเครื่องบินรบ ซึ่งเก็บไว้ในฐานทัพทหาร” หลินชีเยี่ยตอบอย่างเรียบเฉย“พลังทำลายล้างของมันรุนแรงกว่าที่ผมคาดไว้เสียอีก……”
