ยูรินะมองดูหลินชีเยี่ยที่ยืนงงอยู่กับที่ แสดงสีหน้าเหมือนกับว่าเป็นไปตามที่คาดไว้‘ฉันพูดอะไรไว้นะ?ด้วยหน้าตาของพี่ชิจิยะของฉัน ไปเป็นโฮสต์จะต้องเป็นระดับท็อปแน่นอน!’หลินชีเยี่ยมองดูลุงที่ตาเป็นประกายตรงหน้า ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามว่า“ผมไม่ค่อยเข้าใจ งานนี้ต้องให้ผมทำอะไรบ้าง?”“วางใจได้ พวกเราเป็นร้านที่ถูกกฎหมายจริงๆ” ลุงย้ำอย่างจริงจังอีกครั้ง “งานของเธอก็คือการเสิร์ฟชาเทน้ำให้ลูกค้าตามปกติ พูดคุยกับพวกเธอ รับฟังความทุกข์ในชีวิตของพวกเธอ ให้คำแนะนำ และหาวิธีทำให้พวกเธอมีความสุข”หลินชีเยี่ยพยักหน้าอย่างครุ่นคิดเสิร์ฟชาเทน้ำ รับฟังความทุกข์ของพวกเธอ แล้วก็ให้คำแนะนำ?ฟังดูเหมือนเป็นพนักงานเสิร์ฟที่ทำหน้าที่เป็นนักจิตวิทยาไปด้วยนี่นา?ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น หลินชีเยี่ยก็เป็นจิตแพทย์ ‘ที่มีประสบการณ์มากมาย’ ในการรักษาโรคทางจิตมาหลายปีการคลายปมในใจให้คนอื่นไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา ตอนนี้สิ่งที่เขาถนัดที่สุดก็คือการสื่อสารเชิงลึกด้านจิตใจกับคนไข้“แล้วค่าตอบแทนล่ะ?” หลินชีเยี่ยถามพอได้ยินประโยคนี้ ตาของลุงก็เป็นประกายขึ้นมาทันทีเขารู้ว่าหลินชีเยี่ยเริ่มสนใจแล้ว ตอนนี้ปัญหาหลักก็คือค่าตอบแทนจะจูงใจเขาได้หรือไม่ ลุงครุ่นคิดอยู่นาน กัดฟันแล้วเสนอค่าตอบแทนสูงสุดที่ตัวเองยอมรับได้ออกมาเลย เพื่อรักษาหลินชีเยี่ยไว้ เขาถึงกับยอมทุ่มสุดตัว“เธอดูนะ แหล่งรายได้หลักของเราแบ่งเป็นส่วนๆ ดังนี้ ค่าเข
