“มีอะไรรึเปล่าคะ?” ยูรินะถามอย่างสงสัย เมื่อเห็นสีหน้าของหลินชีเยี่ยเปลี่ยนไปเล็กน้อย“มีคนกำลังตามมา” หลินชีเยี่ยมองผ่านกระจกไปยังถนนด้านหลัง แล้วเสริมว่า “คนเยอะมาก และมีปืนในรถด้วย”พลังจิตของหลินชีเยี่ยได้ครอบคลุมไปทั่วทั้งถนน เมื่อรถสิบกว่าคันเข้ามาในช่องทางเดียวกันและตามพวกเขามาอย่างใกล้ชิด เขาก็รู้สึกได้ทันที หลังจากค้นหาอย่างระมัดระวังแล้ว เขาก็พบอาวุธปืนจำนวนมากในรถเหล่านั้นกลุ่มคนนี้ต้องไม่ใช่คนธรรมดา และมีโอกาสสูงที่พวกเขามาเพื่อตามล่ายูรินะเมื่อได้ยินว่ามีปืน ยูรินะขมวดคิ้วแน่น เธอโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูของหลินชีเยี่ย“เป็น… พวกยากูซ่าหรือเปล่า?”“น่าจะเป็นไปได้”“พวกเขารู้ได้ยังไงว่าเราอยู่ที่นี่? พวกอันธพาลนั่นไม่ใช่……”สมองของหลินชีเยี่ยประมวลผลอย่างรวดเร็ว ในไม่ช้าเขาก็อนุมานถึงความเป็นไปได้ สีหน้าเริ่มเคร่งเครียด“ไม่นึกเลยว่าพวกยากูซ่าเหล่านี้จะสมรู้ร่วมคิดกับตำรวจ?”ยูรินะตกตะลึง แต่ด้วยสติปัญญาอันเฉียบแหลมของเธอ ก็เข้าใจความหมายของเด็กหนุ่มทันที “หมายความว่าการที่สถานีตำรวจโอซาก้าให้ฉันมารับสิ่งของ เป็นเหยื่อล่อที่พวกเขาวางไว้งั้นเหรอคะ!?”“ดูเหมือนว่าพวกยากูซ่าคงเตรียมแผนสำรองไว้” หลินชีเยี่ยวิเคราะห์อย่างใจเย็น “ในเมื่อเป็นแก๊งยากูซ่าที่มีอิทธิพล พวกเขาคงไม่พนันทุกอย่างกับพวกอันธพาลไร้ฝีมือพวกนั้นหรอก ตั้งแต่วันที่สองหลังจากยูริ โคกูเท็ตสึถูกฆ่าพวกเขาก็ใช้เส้นสายกับส