อไปนี้นายก็เป็นผู้จัดการใหญ่ตัวจริงแล้ว!”“วางใจเถอะ ชีเยี่ย ฉันรับรองว่าจะจัดการให้ดีที่สุด!” หลี่อี้เฟยยิ้มกว้างต้องยอมรับว่าหลี่อี้เฟยก็มีความสามารถพอสมควรเขาพาบรรดาหัวหน้าแผนกอีกหกคนมายังลานด้านล่าง แบ่งกลุ่มสัมภาษณ์พนักงานดูแลใหม่รอบที่สอง โดยจัดสรรพวกเขาไปยังแผนกต่างๆ ตามผนึกต้องห้าม เผ่าพันธุ์ ความชอบ และบุคลิก อีกทั้งยังวางแผนจัดการอบรมพนักงานดูแลหลายครั้ง โดยให้เฮยถงเป็นวิทยากร ปลูกฝังค่านิยมที่ถูกต้องให้แก่พนักงานใหม่เหล่านี้ส่วนเหตุผลที่เลือกเฮยถง……หลี่อี้เฟยคิดว่า ไอ้หมอนี่มีพรสวรรค์ในการขายตรงมากเมอร์ลินนั่งอยู่บนเก้าอี้โยกในห้องหนังสือ มือถือแก้วน้ำร้อน มองดูลานด้านล่างที่คึกคักด้วยรอยยิ้ม ลูบเส้นผมเพียงไม่กี่เส้นบนหัว แล้วกล่าวอย่างรำพึง“หนุ่มสาวนี่ช่างดีจริงๆ……”……ค่ำคืนภายใต้แสงดาวหลินชีเยี่ยที่นั่งอยู่บนเนินเขาคนเดียวลืมตาขึ้น เห็นเด็กหญิงร่างเล็กในชุดกิโมโนลายดอกซากุระสีดำเดินออกมาจากตู้คอนเทนเนอร์ มุ่งหน้ามาทางเขา“ลูกน้องของคุณไปไหนกันหมด?” ยูรินะถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นว่าคนทั้งสองที่อยู่ข้างๆ หลินชีเยี่ยหายไป“กลับไปทำงานแล้ว” เด็กหนุ่มตอบ “ทำไมเธอถึงไม่นอนล่ะ?”ยูรินะนั่งลงข้างๆ เขา เธอกอดเข่าแล้วเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวดวงตาของเธอสะท้อนแสงดาว เธอเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “ฉันนอนไม่หลับ”
