นั่นเพราะเย่ชิงอวี๋งดงามเกินไป พวกหยาบกระด้างที่คลุกตัวอยู่ในซ่องโจรมานานปี มีโอกาสที่ไหนจะได้ยลโฉมหญิงสาวที่งดงามราวกับเทพธิดาเช่นนี้?
ดังนั้น ปฏิกิริยาแรกของพวกมันมิใช่การฆ่าปิดปาก แต่คิดจะ… แล้วค่อยฆ่า!
“มัวยืนบื้ออะไรกันอยู่ ไม่เคยเห็นผู้หญิงรึไง ยังไม่รีบลงมืออีก ไปฆ่าไอ้ผู้ชายคนนั้นซะ ส่วนผู้หญิงให้เหลือลมหายใจไว้พาไปที่ค่าย”
ท่ามกลางกลุ่มโจร มีชายผู้หนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าเริ่มออกคำสั่ง
บนรถม้า ใบหน้าของเย่ชิงอวี๋เย็นเยียบดุจน้ำแข็ง นางสัมผัสได้ถึงสายตาอันหยาบโลนที่จ้องมองมายังร่างกายของตน ซึ่งนั่นทำให้นางโกรธจัด
นางมิได้เพียงมีนิสัยรักสะอาดทางกายเท่านั้น แต่ทางใจนางก็มีความถือตัวสูงยิ่ง
สายตาที่จ้องมองมาอย่างโจ่งแจ้งไร้ยางอายของคนพวกนี้ ทำให้นางรู้สึกสะอิดสะเอียน!
เมิ่งฝานยิ้มขื่นพลางส่ายหน้า แล้วปล่อยม่านรถม้าลง
มนุษย์เดินดินสิบกว่าคน มีเพียงสองคนที่พอมีวรวิสัยเทียบเท่าระดับรวบรวมปราณ
เรื่องเพียงเท่านี้เขาไม่เก็บมาใส่ใจ และคร้านจะเข้าไปก้าวก่าย
ด้วยความสามารถของเย่ชิงอวี๋ เพียงขยับปลายนิ้วก็นับว่าเพียงพอจะบดขยี้คนพวกนี้ให้ตายตกตามกันได้หมดแล้ว
