“ฉันสงสัยจริงๆ”บนรถบูกัตติเวย์รอนที่กำลังบิน เยี่ยฟ่านกำที่จับแน่น หันไปมองจี้เนี่ยนที่กำลังขับรถอย่างตั้งใจ “ตัวจุดระเบิดของเธอนั่น เป็นของจริงหรือของปลอมกันแน่?”“ก็เป็นของปลอมน่ะสิ” จี้เนี่ยนเหลือบมองเขา “หลังจากระเบิดเทวสถานครั้งที่แล้ว เมืองสุริยันได้เพิ่มการป้องกัน ‘แวดวงผู้เลื่อมใส’ ขึ้นหลายเท่า พวกเราแทรกซึมเข้าไปได้ยากมาก……อย่าว่าแต่จะฝังระเบิดไว้มากมายขนาดนั้นเลย ปฏิบัติการครั้งที่แล้วใช้เวลาตั้งครึ่งปี แต่ครั้งนี้มีแค่สองวัน จะเป็นไปได้ยังไง?”“งั้นเธอก็หลอกพวกเขาน่ะสิ” เยี่ยฟ่านพยักหน้า “ไม่ต้องเสียเลือดเนื้อ ก็ทำให้พวกเทพเหล่านี้ถอยไปได้ เก่งจริงๆ เลยนะ”“นี่เรียกว่า ทหารไม่รังเกียจกลอุบาย”“คราวนี้เธอกลับมาแล้ว จะไปอีกไหม?”สีหน้าของจี้เนี่ยนพลันแข็งค้าง เธอหันมามองเยี่ยฟ่านอย่างสงสัย“เป็นอะไรไป?” คนหลังถามอย่างงุนงง“อย่าพูดกับฉันด้วยน้ำเสียงที่ทำให้คนอื่นเข้าใจผิดได้ง่ายแบบนี้สิ” จี้เนี่ยนจับพวงมาลัย พลางเอ่ยเสียงเรียบ “น้ำเสียงของคุณตอนนี้ เหมือนกับพระเอกละครน้ำเน่าที่กำลังน้อยใจเลย……”“……”“ลืมฉันไปเถอะ ฉันไม่มีทางคบกับลุงแบบคุณหรอก” จี้เนี่ยนคิดชั่วครู่ แล้วเสริมอีกประโยค“……เธอหุบปากไปเลย!”เยี่ยฟ่านโกรธจนพูดไม่ออก ถ้าไม่ติดว่าตอนนี้พวงมาลัยอยู่ในมือของจี้เนี่ยน เขาคงชักดาบออกมาแล้ว“แน่นอนว่าต้องไป” จี้เนี่ยนกลับมาที่หัวข้อเดิม “ยังมีเรื่องที่ต่างประเทศอีกมาก ทูตพิเศษคนให
