โชคชะตาที่ถูกตัดขาดไปแล้ว ย่อมไม่อาจหวนคืนมามุมหนึ่งของพีระมิดที่ถูกตัดขาดในชั่วพริบตา ก็กลายเป็นกลุ่มควันจางหายไปในอากาศ แถมยังถูกกระบี่นั้นดูดซับเอาไว้บางส่วนส่วนตัวพีระมิดนั้นได้สูญเสียส่วนสำคัญไปส่วนหนึ่ง ดวงอาทิตย์ที่ลุกโชนบนยอดไม่สามารถขับไล่ไอแห่งความตายที่แผ่ซ่านออกมาจากภายในพีระมิดได้อีกต่อไป จึงดับวูบหายไปในทันทีในชั่วขณะถัดมา ไอแห่งความตายมหาศาลพวยพุ่งออกมาจากภายในพีระมิด ล้อมรอบตัวพีระมิดไว้ เข้มข้นกว่าเดิมหลายเท่า!พีระมิดแห่งโชคชะตาของประเทศนี้ กลายเป็นสิ่งที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตายในพริบตาแม้ใบหน้าของเงาร่างบนเสาเทพสุริยะนั้นจะเลือนราง ทว่าจากดวงตาที่ลุกโชนคู่นั้น สามารถมองเห็นความโกรธแค้นที่ลุกโชนในใจของเขาได้!เขาหันไปมองพวกฮั่วชวี่ปิ้ง ปลดปล่อยพลังศักดิ์สิทธิ์ของเทพผู้สร้างออกมาอย่างไม่ยั้ง ทำให้ทั้งเมืองสุริยันสั่นสะเทือนอย่างควบคุมไม่ได้!หลังจากกระบี่ตัดมุมหนึ่งของโชคชะตาลงมาแล้ว มันก็บินกลับไปเหนือศีรษะของฮั่วชวี่ปิ้งและคนอื่นๆ ปกป้องความปลอดภัยของพวกเขาจากพลังศักดิ์สิทธิ์นี้“พวกเจ้า… รนหาที่ตาย!!”เงาร่างนั้นคำรามเสียงต่ำ สายฟ้าสีทองแลบแปลบปลาบภายใต้แสงตะวัน กฎเกณฑ์อันน่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้นดวงอาทิตย์หลายดวงถูกอัญเชิญออกมาโดยเขา ล้อมรอบฮั่วชวี่ปิ้งและอีกห้าคนไว้ แผ่รัศมีแห่งการทำลายล้างขั้นสุดยอดนอกจากฮั่วชวี่ปิ้งแล้ว สีหน้าของอีกห้าคนพลันเคร่งเครียดขึ้นพร้อ
