ยิ่งใหญ่เหลือเกิน……”อามอนยืนอยู่ระหว่างเทือกเขา หลับตาสัมผัสถึงเส้นมังกรอันซับซ้อนเบื้องล่าง ในแต่ละสาย กระแสโชคชะตาที่ไหลเชี่ยวกรากราวกับแม่น้ำอันยิ่งใหญ่ ไม่มีวันหมดสิ้น แข็งแกร่งเหลือคณาสิ่งเหล่านี้คือการสั่งสมโชคชะตานับพันปีของต้าเซี่ยสีหน้าของอามอนเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อยแม้เขาจะเป็นเทพเจ้าที่เชี่ยวชาญด้านคำสาป การใช้คำสาปกัดกร่อนโชคชะตาของประเทศที่มหาศาลขนาดนี้ ก็ยังคงเป็นงานใหญ่ที่ไม่อาจทำสำเร็จได้ในเวลาอันสั้นแต่ก็ไม่เป็นไร หากทำไม่สำเร็จในหนึ่งวัน ก็สองวัน ถ้าสองวันไม่ได้ ก็หนึ่งเดือน หากหนึ่งเดือนไม่พอ ก็หนึ่งปี……อย่างไรเสีย ตอนนี้เขาได้กลายร่างเป็นโชคชะตาแล้ว ต่อให้เหล่าระดับสุดยอดมา ก็ไม่สามารถทำอันตรายเขาได้เขาเป็นเหมือนหนอนที่ไม่มีศัตรูตามธรรมชาติ ซุกซ่อนตัวอย่างเงียบๆ บนเส้นมังกรของต้าเซี่ยพวกมนุษย์เหล่านี้ไม่มีทางจัดการเขาได้อย่างมากที่สุด เมื่อเหล่าเทพของต้าเซี่ยฟื้นคืนชีพ เขาค่อยออกไปจากที่นี่ คาดว่าตอนนั้นถึงแม้จะไม่ได้กัดกร่อนโชคชะตาทั้งหมดของต้าเซี่ย ก็น่าจะทำลายได้เจ็ดแปดส่วนโชคชะตาของประเทศนั้น เมื่อสูญเสียไปแล้วก็ไม่สามารถชดเชยได้ หมดแล้วก็คือหมด แม้แต่เทพเจ้าก็ไม่อาจเสกโชคชะตาให้ต้าเซี่ยได้อามอนหลับตา ค้นหาโชคชะตาของต้าเซี่ยที่ตั้งตระหง่านราวกับต้นไม้ใหญ่ที่ทอดยาวถึงฟ้า ทันใดนั้น ราวกับสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง เขาขมวดคิ้วขึ้นทันทีเห็นได้ว่าระหว่างสายโชคชะตาที่ใหญ่ท
