ี……แต่ในที่สุด เธอก็ทำตามสัญญาของตัวเองได้สำเร็จเธออุ้มหัวใจดวงนี้ไว้ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ค่อยๆ เดินไปหาหลินชีเยี่ย“คุณแม่ นี่……”“ข้าและอาจารย์ของเจ้าได้ทำข้อตกลงบางอย่าง แต่เจ้าไม่ต้องกังวล จิตวิญญาณของเขาถูกเก็บไว้ในหัวใจดวงนี้แล้ว จะไม่สลายไป หากเจ้านำมันกลับไปยังต้าเซี่ย บางที……อาจจะมีคนสามารถช่วยชีวิตเขาได้” นิกซ์กล่าวอย่างจริงจังหลินชีเยี่ยยื่นมือทั้งสองข้างออกไป รับหัวใจดวงนั้นมาอย่างระมัดระวัง แล้วกอดไว้ในอ้อมอก“คุณแม่ คุณก็กำลังจะไปแล้วเหรอ?”นิกซ์หันหลัง ดวงตาทั้งสองจ้องมองไปยังทิศทางหนึ่งอย่างเงียบงัน แล้วพยักหน้า“อืม ถึงเวลาสะสางหนี้แค้นในอดีตแล้ว”หลินชีเยี่ยมองดวงตาคู่นั้น สูดหายใจลึก คำพูดมากมายพรั่งพรูมาถึงริมฝีปาก แต่กลับกลายเป็นเพียงคำพูดง่ายๆไม่กี่คำ“คุณแม่ เดินทางปลอดภัยนะครับ”“ดูแลตัวเองให้ดี หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จแล้ว แม่จะกลับมาหาลูก” นิกซ์มองเขาแล้วยิ้มบางๆ จากนั้นก็หันหลังกลับ ชักกระบี่ที่แฝงไปด้วยพลังกระบี่อันน่าเกรงขามออกจากพื้น ก่อนจะก้าวออกไปชายกระโปรงสีดำราวกับม่านราตรี ปกคลุมท้องฟ้าทั้งผืน นิกซ์กุมกระบี่สังหารเทพ ในดวงตาของเธอ เปลวไฟแห่งการล้างแค้นลุกโชนอย่างรุนแรง……ย้อมมุมหนึ่งของม่านราตรีทางทิศตะวันออก ให้กลายเป็นสีแดงฉาน
