“ความเป็นไปได้……”โจวผิงขมวดคิ้ว จมอยู่ในภวังค์ความคิด“แล้วผมต้องทำอะไร?”นิกซ์มองตาโจวผิง แล้วเอ่ยช้าๆ “ข้าต้องการกระบี่เล่มหนึ่ง”“กระบี่เล่มหนึ่ง?”“หลังจากข้ากลับไปโอลิมปัส อาจจะเกิดเรื่อง… ไม่ค่อยน่าพิสมัยขึ้น” นิกซ์พูดอย่างใจเย็น “ตอนนี้ข้าอยู่ในสภาพจิตวิญญาณ ไม่มีร่างเทวะ ต่อสู้กับพวกเขาไม่สะดวกนัก ดังนั้นข้าต้องการกระบี่ที่สามารถสังหารเทพได้”โจวผิงเลิกคิ้ว “คุณจะบุกไปถล่มอาณาจักรเทพกรีกเหรอ?”“ใช่” ดวงตาของนิกซ์เปล่งประกายความอาฆาตออกมา “หนี้เลือด ต้องชำระด้วยเลือด”“เทพต่างแดนเหล่านั้น ไม่มีใครดีสักคน” โจวผิงกล่าวอย่างจริงจังสิบสองปีก่อน ไกอาก็เคยบุกต้าเซี่ยครั้งหนึ่ง ทำให้เมืองชางหนานทั้งเมืองล่มสลาย สองปีก่อน โพไซดอน ฮาเดสและเทพอื่นๆ ก็บุกเข้ามา หากไม่ใช่เพราะเหล่าเทพต้าเซี่ยกลับมา เกรงว่าคงเกิดหายนะขึ้นอีกครั้งในสายตาของต้าเซี่ย เหล่าเทพกรีกถูกจัดอยู่ในบัญชีดำอันดับต้นๆ มาเป็นเวลานาน“ข้าเห็นด้วย”“ในแง่หนึ่ง นี่ก็ถือเป็นเรื่องดีสำหรับต้าเซี่ย” โจวผิงครุ่นคิดนิกซ์จ้องมองอีกฝ่าย “ข้าเห็นกระบี่สังหารเทพของเจ้าแล้ว นั่นเป็นกระบี่ที่งดงามที่สุดที่ข้าเคยเห็นในรอบร้อยปี… ข้าคือเทพีแห่งรัตติกาล เจ้าเป็นเซียนกระบี่ของมนุษย์ ถ้าเราทั้งสองร่วมมือกัน โอลิมปัสจะต้องเผชิญกับ… ‘สนธยาของเหล่าเทพเจ้า’ ที่ไม่เคยมีมาก่อน เจ้า… เต็มใจที่จะร่วมมือกับข้า ร่วมกันฟาดฟันกระบี่ครั้งที่สองนี้หรือไม่? กร
