เองจะไม่สามารถเอาชนะเธอได้ แต่ก็สามารถทำให้เธอบาดเจ็บได้ เขาเหมือนสัตว์ร้ายที่กำลังจะตาย แม้จะถูกบีบให้จนมุม ก็ยังเลือกที่จะแยกเขี้ยวเล็บอันน่าสะพรึงกลัวใส่ศัตรูที่แข็งแกร่ง……เพราะเบื้องหลังของเขา มีลูกน้อยที่ต้องการการปกป้องนิกซ์มองดูภาพนี้อย่างเงียบๆ ดวงตาฉายแววอ่อนโยน มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยหลังจากการรักษาของเธอคืบหน้าไปถึง 95% เธอได้เห็นชายหนุ่มในชุดดำที่ถือกระบี่คนนี้ผ่านทางโรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้า และรู้ว่าเขาคืออาจารย์ของหลินชีเยี่ย รู้ว่าลูกของเธอได้รับการดูแลเอาใจใส่มากมายจากเขา……อาจารย์ของลูกตัวเอง ก็คือคนของเรา“เจ้าไม่ต้องกังวลขนาดนั้น ข้าคือแม่ของเขา ข้าจะไม่ทำร้ายเขาอย่างแน่นอน” นิกซ์ชี้ไปที่หลินชีเยี่ยที่ยังคงอยู่ในรังไหม พลางพูดแผ่วเบาโจวผิงที่พร้อมจะใช้กระบี่อยู่แล้ว ได้ยินประโยคนี้แล้วชะงักอยู่กับที่แม่……แม่เหรอ?โจวผิงพินิจพิเคราะห์นิกซ์อย่างละเอียด สีหน้าดูแปลกประหลาดแม่ของหลินชีเยี่ย……เป็นเทพกรีกเหรอ?“เขาไม่มีเลือดของข้าไหลเวียนอยู่ในกาย แต่เขาก็คือลูกของข้า” นิกซ์มองออกถึงความสงสัยในใจของโจวผิง จึงเอ่ยอธิบายที่แท้ก็ไม่ใช่ลูกในไส้……น่าแปลกใจโจวผิงกวาดตามองไปยังรังไหมสีดำขนาดใหญ่ด้านหลัง ยืนยันว่าลมหายใจของหลินชีเยี่ยมั่นคงดี ไม่มีอันตรายใดๆ เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆ เก็บกระบี่ในมือ“เขาเป็นตัวแทนของคุณเหรอ?” โจวผิงถามพลังแห่งรัตติกาลที่คุ้นเคยนี้ โจวผิงเคยสัม
