หลินชีเยี่ยยืนนิ่งอยู่กับที่ราวกับรูปปั้น“ได้อะไรมา?” เสียงของนิกซ์ดังมาจากด้านบน“การกำเนิดเหนือธรรมชาติ……” หลินชีเยี่ยฝืนเอ่ยคำนี้ออกมานิกซ์นิ่งเงียบไปนาน ในที่สุดก็เอ่ยชื่อหนึ่งออกมา“เมอร์ลิน”“เข้าใจแล้วๆ”เมอร์ลินถอนหายใจ ใช้ไม้เท้าวิเศษในมือกระแทกลงบนพื้นอย่างแรง วงเวทย์สีขาวขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นที่ใต้ฝ่าเท้า ครอบคลุมลานกว้างทั้งหมดพลังเวทมนตร์อันแข็งแกร่งปะทุขึ้นโดยมีเมอร์ลินเป็นจุดศูนย์กลาง ลมพัดแรงทำให้ชุดคลุมของเขาปลิวไสว เขากดหมวกทรงสูงบนศีรษะไว้ พึมพำคาถาลึกลับออกมาดวงตาลึกล้ำเปล่งประกายเจิดจ้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“เวทย์แห่งกาลเวลา [เสียงจักจั่นสะท้อนกลับ]”เขายกไม้เท้าขึ้นแล้วกระแทกลงบนพื้นอีกครั้ง วงเวทย์สีขาวที่หมุนอยู่ใต้เท้าหยุดชะงักทันที จากนั้นก็เริ่มหมุนกลับทิศทางอย่างช้าๆ!เสียงจักจั่นแหลมดังก้องในอากาศ!เวลารอบตัวหลินชีเยี่ยเริ่มไหลย้อนกลับพร้อมกับเสียงจักจั่นนั้น ตัวอักษร [การกำเนิดเหนือธรรมชาติ] ที่ลอยอยู่ในอากาศ ลอยกลับเข้าไปในวงล้อนั้นอีกครั้ง สีหน้าหงุดหงิดของหลินชีเยี่ยเปลี่ยนเป็นตกใจ แล้วเปลี่ยนเป็นตื่นเต้น……เวลาย้อนกลับไปสิบวินาทีหลินชีเยี่ยรู้สึกมึนงงไปชั่วขณะ เพียงชั่วพริบตา เขาก็กลับมายืนอยู่ในลานกว้างอีกครั้งตรงหน้าเขา วงล้อพลังที่ยังไม่ได้เริ่มหมุนลอยนิ่งอยู่ ราวกับว่าทุกอย่างในช่วงสิบวินาทีที่ผ่านมาไม่เคยเกิดขึ้นหลินชีเยี่ยนิ่งอึ้ง แล้วหันไปมองเมอร์ลินท
