หลินชีเยี่ยก็รู้สึกชาชินไปแล้วเขาไม่เข้าใจว่านิกซ์ต้องการให้เขาสุ่มได้ความสามารถอะไรกันแน่?1% สุดท้ายนั้นหรือ?ครั้งที่ 42หลินชีเยี่ยหมุนวงล้ออย่างเฉยชา เบนสายตาไปทางด้านข้างเล็กน้อย การจ้องมองวงล้อเป็นเวลานานทำให้เขารู้สึกตาพร่าครั้งนี้ เข็มชี้ผ่าน [การกำเนิดเหนือธรรมชาติ] แล้วค่อยๆ หยุดลงที่พื้นที่สีดำอันลึกลับนั้น…1%[ไม่ทราบ]หลินชีเยี่ยชะงักไป“สุ่มได้อะไร?” เสียงของนิกซ์ยังคงเต็มไปด้วยความอดทน“ผมไม่รู้ครับ” หลินชีเยี่ยส่ายหัว “ข้างบนเขียนว่า ‘ไม่ทราบ’”พอพูดจบ หน้าต่างป๊อปอัพหลายอันก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าหลินชีเยี่ยทันที![สุ่มได้ความสามารถ ‘ไม่ทราบ’ ของนิกซ์ กำลังวิเคราะห์……ความคืบหน้าการวิเคราะห์ 1%……23%……51%……79%……96%……100%วิเคราะห์เสร็จสิ้นตรวจพบรากฐานแห่งรัตติกาล ‘ไม่มีชื่อ’ ]หลินชีเยี่ยมองตัวอักษรเหล่านี้ งุนงงไปชั่วขณะ แล้วพูดต่อว่า “มันบอกว่านี่คือรากฐานแห่งรัตติกาลที่ไม่มีชื่อ”เมื่อได้ยินคำเหล่านี้ นิกซ์ดูเหมือนจะโล่งอก“ดีแล้ว… เอาแบบนี้แหละ ไม่ต้องแก้ไขอีก”เมอร์ลินรู้สึกเหมือนได้รับการอภัยโทษ!หลินชีเยี่ยจ้องมองตัวอักษร [ไม่มีชื่อ] ที่ลอยอยู่ตรงหน้า แม้จะไม่รู้ว่ามันคืออะไรกันแน่ แต่ก็ยื่นมือออกไปสัมผัสพื้นผิวของตัวอักษรเหล่านั้นมันกลายเป็นลำแสงอย่างรวดเร็ว แล้วไหลเข้าสู่ร่างกายของหลินชีเยี่ยในขณะนั้น หลินชีเยี่ยรู้สึกว่าสมองของเขาว่างเปล่า ราวกับมีข้อมูลมากมายไหลเข้าสู่สมอง ใน
