บรรยากาศอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านไปทั่วสนามรบสิ่งลี้ลับทั้งหมดหันมามองทางที่ความมืดปรากฏขึ้นด้วยความหวาดกลัว ร่างกายของพวกมันเริ่มสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ ภายใต้พลังอำนาจอันน่าเกรงขามและลึกลับนั้น แม้แต่หมีขาวและยักษ์ขั้นอนันต์ ก็ยังรู้สึกหวาดกลัวจากก้นบึ้งของหัวใจในชั่วขณะที่ความมืดอันไร้ที่สิ้นสุดปรากฏขึ้น แสงสว่างทั้งหมดถูกกลืนกิน ราวกับว่าในโลกนี้เหลือเพียงสตรีงามในชุดดำเท่านั้นเธอย่างก้าวบนแสงดารา เดินออกมาจากประตูสีดำสนิทอย่างสงบ บนชายกระโปรงสีดำมีประกายแสงระยิบระยับ สะท้อนกับดวงดาวที่ส่องแสงบนท้องฟ้าทุกการเคลื่อนไหวของเธอแผ่กลิ่นอายแห่งความสง่างาม ใบหน้าเย็นชาและสูงส่ง ราวกับเป็นสตรีผู้สูงศักดิ์ที่กำลังเดินเล่นในพระราชวังของตน เพียงแค่ปราดมองสิ่งลี้ลับทั้งหลาย แรงกดดันที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนก็ทำให้พวกมันถูกตรึงอยู่กับที่พวกมันหมอบราบกับพื้นด้วยความหวาดกลัว“นั่นคือ… เทพอีกองค์งั้นเหรอ?” เสิ่นชิงจู่สัมผัสถึงพลังศักดิ์สิทธิ์อันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากร่างของสตรีผู้นั้น ม่านตาของเขาหดเล็กลง“ต้องเป็นเทพเจ้าอย่างแน่นอน” อันชิงอวี๋หรี่ตามองร่างอันเลือนรางของเธอ “แต่ดูเหมือนเธอจะไม่มีร่างกายจริง… เป็นเทพเจ้าในสภาพจิตวิญญาณสินะ?”“ทำไมเธอถึงเดินออกมาจากร่างของชีเยี่ยได้?”อันชิงอวี๋จ้องมองนกสีเทาในมือของเธอ ครู่หนึ่งจึงค่อยๆ เอ่ยปาก“บางทีเราอาจจะตั้งสมมติฐานที่กล้าหาญสักหน่อย”“กล้าหาญ
