เมตรกระโดดมาจากปลายฝูงสัตว์ พุ่งลงมาอย่างแม่นยำราวกับอุกกาบาต ตกตรงหน้าพวกไป๋หลี่พั่งพั่ง เท้ายักษ์ทั้งสองข้างบดขยี้สิ่งลี้ลับตัวเล็กๆ หลายตัวให้แบนราบเป็นแผ่นตูม!บนอกของยักษ์สีดำนี้มีรูกลมขนาดใหญ่ มือทั้งสองข้างจับโซ่สีดำสนิทอันใหญ่ ปลายโซ่ลากหัวยักษ์ขนาดมหึมาสองหัวหัวยักษ์ทั้งสองจ้องตาเขม็ง ลูกตาเปื้อนเลือดหมุนไปมาอย่างน่าขนลุก สายตาจับจ้องมาที่ไป๋หลี่พั่งพั่งและคนอื่นๆ“บ้าเอ๊ย ทำไมในหมอกถึงมีสัตว์ประหลาดขั้นอนันต์เยอะขนาดนี้!” ไป๋หลี่พั่งพั่งสบถออกมาเมื่อเห็นยักษ์สีดำรูปร่างประหลาดตัวนี้เขาหันกลับไปมองด้านหลัง เห็นหมีขาวยักษ์ที่สามารถเคลื่อนที่ผ่านความว่างเปล่าได้ กำลังรุดหน้าเข้ามาอย่างรวดเร็ว!“สาเหตุที่หมอกกลายเป็นเขตต้องห้ามแห่งชีวิต ไม่ใช่แค่เพราะหมอกพิษร้ายแรงเท่านั้น สิ่งมีชีวิตน่าสะพรึงกลัวที่อาศัยอยู่ในนั้นก็เป็นปัจจัยสำคัญด้วย” เสิ่นชิงจู่เอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ฉันเคยได้ยินพร่ำรำพันบอกว่า ในหมอกอันตรายมาก แต่ฉันไม่คิดว่าจะอันตรายถึงขนาดนี้……”“ชิงอวี๋ ตอนนี้พวกเราควรทำยังไงดี?”อันชิงอวี๋ขมวดคิ้วแน่น ครู่หนึ่งต่อมาเขาก็เอ่ยปาก “ลองหลบยักษ์ตัวนี้ก่อน ถ้าไม่ได้……ก็ต้องฝ่าไปอย่างเดียว”……ฟิ้ว!ลำแสงสีทองพุ่งผ่านฝูงสัตว์ที่กำลังเคลื่อนไหว เก็บเกี่ยวชีวิตของสิ่งลี้ลับเจ็ดแปดตัว จากนั้นสิ่งมีชีวิตประหลาดก็ถาโถมเข้ามาอย่างรวดเร็วราวกับคลื่น ปิดช่องว่างนั้นเจียหลานยืนอยู่ท่ามกล
