่า แต่ก็คล่องแคล่วมาก สามารถบินผ่านคลื่นสัตว์ร้ายนี้ได้อย่างอิสระหงเหยียนพาหลินชีเยี่ยบินผ่านการล้อมโจมตีของสิ่งลี้ลับสามตัว เธออ้าปาก แสงสีแดงรวมตัวกันที่ด้านหน้าฟู่!เธอพ่นลมหายใจเป็นไฟร้อนระอุ ทะลุผ่านฝูงสัตว์ที่หนาแน่น หลอมละลายสิ่งลี้ลับจำนวนมากที่อ่อนแอ เปิดเส้นทางแคบๆ ในช่วงเวลาอันสั้นร่างของพวกเขาค่อยๆ หายไปในฝูงสัตว์อันชิงอวี๋ถือ [บทเพลงไว้อาลัย] และ MP3 ไว้ ดวงตาสีเทาที่เปล่งประกายใต้แว่นตาของเขากวาดมองสิ่งลี้ลับทุกตัวที่ปรากฏตรงหน้าอย่างรวดเร็ว ก่อนจะวิเคราะห์พวกมันในทันที“ลิ่นสีแดงที่ซ่อนอยู่ในฝูงสัตว์ทางทิศ 11 นาฬิกา เป็นสิ่งลี้ลับขั้นพิภพ” เขาเอ่ยปากขึ้นทันทีหลังจากกวาดตามองไปทางด้านซ้ายของทุกคนม่านตาของไป๋หลี่พั่งพั่งหดเล็กลงทันที เขาไม่คิดอะไรมาก เพียงแค่งอนิ้ว โล่กลมที่ลอยอยู่ด้านหลังก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว แสงสีเทาอมฟ้าเจิดจ้าแผ่ออกมา ปกคลุมด้านหน้าของทุกคนตึง!แทบจะพร้อมๆ กัน สายฟ้าสีแดงพุ่งชนเข้ากับโล่กลม แรงสะท้อนกลับที่น่ากลัวทำให้ไป๋หลี่พั่งพั่งเกือบจะกระเด็นออกไป แสงสีเทาอมฟ้าถูกทำลายไปเกือบครึ่งในพริบตาตามมาด้วยการโจมตีครั้งที่สอง!ตึง!!!ไป๋หลี่พั่งพั่งครางเบาๆ สีหน้าของเขาซีดลงทันที โล่กลมตรงหน้าเขาถูกลิ่นพุ่งชนจนกระเด็น แสงสว่างหม่นลงอย่างมากลิ่นสีแดงตัวนั้นหยุดชะงักอยู่กับที่ชั่วครู่ ก่อนจะพุ่งออกไปอีกครั้งราวกับสายฟ้า!อันชิงอวี๋ขมวดคิ้ว รีบหันทิศทางของ
