างด้านขวาของขบวนทัพ หลินชีเยี่ยถือ [จั่นไป๋] คมดาบเต้นระบำอย่างบ้าคลั่ง เก็บเกี่ยวชีวิตของสิ่งลี้ลับรอบข้างอย่างรวดเร็ว ทุกย่างก้าว พื้นหญ้าอ่อนนุ่มจะแผ่ขยายใต้เท้า ดอกไม้เบ่งบานบนร่างของสิ่งลี้ลับ ดูดซับจิตวิญญาณและพลังชีวิตของพวกมัน ส่งกลับคืนสู่ร่างของหลินชีเยี่ยเจียหลานรั้งท้ายสุดของขบวนทัพ ทวน [วิมาน] ในมือแทงออกไปเป็นระยะ หนึ่งแทงก็กวาดล้างสิ่งลี้ลับได้เป็นจำนวนมากตรงกลางของขบวนทัพ เสิ่นชิงจู่หยิบก้นบุหรี่ ขยี้ปลายนิ้วเบาๆ เปลวไฟพลันล้อมรอบตัวเขา พุ่งกระจายออกไปราวกับฝนดาวตก ตกลงกลางฝูงสิ่งลี้ลับที่หนาแน่น“ช่วยฉันหน่อยได้ไหม?” อันชิงอวี๋ที่อยู่ข้างๆ เขาพูดเสิ่นชิงจู่ขมวดคิ้ว “ช่วยอะไร?”อันชิงอวี๋เงียบๆ หยิบกะโหลกศีรษะที่มีลิ้นครึ่งท่อนออกมา ถือไว้ในมือซ้าย แล้วมือขวาปลด MP3 ออกจากเอววางทั้งสองอย่างไว้ด้วยกัน“เจียงเอ่อร์ ปรับความถี่” อันชิงอวี๋พูดเสียงนิ่งข้างๆ เขา ร่างวิญญาณของเจียงเอ่อร์ปรากฏขึ้น เสียงของ MP3 ถูกปรับให้ดังที่สุดในทันที พร้อมกับส่งเสียงซู่ซ่าจากการปรับความถี่การส่งสัญญาณของ MP3“ทำไมดูคุ้นตาจัง?” เสิ่นชิงจู่ถามอย่างสงสัย“ของรางวัลจากการต่อสู้ครั้งก่อน ไพ่ตายของตระกูลไป๋หลี่ วัตถุต้องห้ามขั้นวิกฤิต [บทเพลงไว้อาลัย]” อันชิงอวี๋แนะนำกะโหลกศีรษะนี้สั้นๆ “เดี๋ยวกะโหลกศีรษะนี้จะเปิดปากร้องเพลง สิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่ได้ยินเสียงนี้จะถูกย่อยสลายเป็นเม็ดทรายฉันให้เจียงเอ
