เมืองหลวงสำนักงานใหญ่ของหน่วยพิทักษ์ราตรีเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นในห้องประชุม ดึงดูดความสนใจของทุกคน เยี่ยฟ่านที่นั่งอยู่ตรงกลางโต๊ะขมวดคิ้วเล็กน้อย ก้มลงมองโทรศัพท์มือถือ ดวงตาฉายแววสงสัยหลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง เยี่ยฟ่านถือโทรศัพท์มือถือลุกขึ้นช้าๆ“การประชุมครั้งนี้ดำเนินมาเก้าชั่วโมงแล้ว ถึงเวลาที่จะต้องมีมติสุดท้าย……ผลได้ผลเสียต่างๆ ผมคิดว่าผมได้อธิบายไว้อย่างชัดเจนแล้ว ต่อไปเราจะทำการลงคะแนนเสียงครั้งสุดท้ายกันเลย”เยี่ยฟ่านกวาดตามองทุกคน แล้วเอ่ยขึ้นอย่างสงบ“การลงคะแนนเสียงครั้งสุดท้ายเกี่ยวกับการที่เยี่ยฟ่าน ผู้บัญชาการใหญ่ของหน่วยพิทักษ์ราตรี จะมีอำนาจสั่งการเด็ดขาด อำนาจควบคุม และอำนาจในการจัดสรรทรัพยากรทั้งหมดของหน่วยพิทักษ์ราตรีทั่วต้าเซี่ย ในวิกฤตที่กำลังจะมาถึงหรือไม่ เริ่มได้”ในห้องประชุมที่เงียบสงบ ผู้บริหารระดับสูงอีกเจ็ดคนของหน่วยพิทักษ์ราตรีครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆ ยกมือขึ้นเห็นด้วยห้าเสียง คัดค้านหนึ่งเสียง งดออกเสียงหนึ่งเสียงเยี่ยฟ่านพยักหน้าเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงทุ้ม “เมื่อเป็นเช่นนี้ ในช่วงเวลาต่อจากนี้ ผมจะเข้าควบคุมหน่วยพิทักษ์ราตรีทั้งหมด บุคลากรและทรัพยากรทั้งหมดจะต้องปฏิบัติตามการจัดสรรของผมโดยไม่มีเงื่อนไข……ปิดการประชุม”เยี่ยฟ่านถือโทรศัพท์มือถือและเอกสารเดินออกจากห้องประชุม หยุดลงที่มุมหน้าต่าง แล้วรับสายโทรศัพท์“ฮัลโหล?”[ผู้บัญชาการเยี่ย ผมหลินชีเยี่ย
