”เสียงเยาะเย้ยดังมาจากเทพเจ้าองค์อื่น ชูขมวดคิ้ว ดวงตาลุกโชนด้วยเพลิงโทสะ เขากำหมัดแน่น……“พอได้แล้ว!”ชูตะโกนด้วยความโกรธ พลังศักดิ์สิทธิ์อันแรงกล้าของเทพแห่งสายลมพุ่งออกมา กวาดผ่านเสาเทพองค์อื่น“มนุษย์ผู้นั้น……แข็งแกร่งมาก ถึงพวกเจ้าเจอเข้าก็ไม่มีทางชนะหรอก!”ทันใดนั้น พลังศักดิ์สิทธิ์หลายสายก็ปะทุขึ้นบนลานกว้าง ปะทะกับพลังศักดิ์สิทธิ์ของเทพแห่งสายลม เสียงตำหนิดังมาจากเทพเจ้าองค์อื่น“ชู เจ้าคิดจะก่อกบฏหรือ?”“พวกเราเป็นเทพเจ้า จะแพ้มนุษย์ได้อย่างไร?”“ข้ออ้างน่าขัน……”“หุบปาก!”จากเสาเทพสุริยะตรงกลางลานกว้าง ร่างเลือนรางพลันเอ่ยปาก พลังศักดิ์สิทธิ์น่าเกรงขามจุติลงมา บดขยี้พลังศักดิ์สิทธิ์ที่อาละวาดอยู่ในสนามให้แตกกระจายเป็นเสี่ยงๆเทพเจ้าทุกองค์จึงเงียบลงในทันทีร่างเลือนรางนั้นหันตัวเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปที่ชู ทันใดนั้น ฝ่ายผู้ถูกจ้องก็รู้สึกหนักอึ้งที่ไหล่ จึงก้มหน้าลง“โอซิริสจมหายไปภายใต้กฎเกณฑ์ของต้าเซี่ย แพ้ก็ไม่น่าอับอาย และเขายังให้ข้อมูลสำคัญกับพวกเราก่อนตายอีกด้วย……แต่เจ้า ชู เจ้าพ่ายแพ้ด้วยน้ำมือของมนุษย์คนเดียว ทำเมืองผีเฟิงตูหายไป ทำให้ความพยายามของโอซิริสสูญเปล่า……ไม่มีเมืองผีเฟิงตู โอซิริสก็ไม่สามารถฟื้นคืนชีพได้ และก็ไม่อาจทำลายกฎวัฏสงสารของต้าเซี่ยได้ หากปราศจากเส้นมังกรของต้าเซี่ย คำสาปแห่งโชคชะตาของอามอนที่มุ่งเป้าไปที่ต้าเซี่ยก็ไม่สามารถดำเนินการได้ อาวุธลับทั้งสองอย่า
