หลินชีเยี่ยยังคงสงสัยว่าประโยคนี้น่าเชื่อถือหรือไม่แต่ตอนนี้เขาสามารถยืนยันได้ว่า ผู้ที่อยู่เบื้องหลังเงาดำตาแดงนั้นไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อเขาหลังจากเข้าใจทั้งหมดนี้แล้ว ท่าทีของหลินชีเยี่ยต่อเงาดำตาแดงก็ผ่อนคลายลงมาก เขาพยักหน้าแล้วดึงสัญญาขายตัว… เอ่อ ไม่สิ สัญญาจ้างงานออกมาจากอากาศว่างเปล่า แล้วยื่นไปตรงหน้ามันเงาดำตาแดงไม่ลังเลแม้แต่น้อย แม้แต่จะอ่านเงื่อนไขในนั้นก็ไม่ได้อ่าน ลงชื่อของตัวเองทันทีพันธสัญญาลุกไหม้ขึ้นในอากาศโดยอัตโนมัติ กรงขังที่กักขังเงาดำตาแดงค่อยๆ เปิดออก ชุดพยาบาลสีฟ้าสวมลงบนร่างของเงาดำตาแดง บนหน้าอกของชุดพยาบาล มีป้ายชื่อเปล่งประกายวาววับ‘007’เงาดำตาแดงมองดูเสื้อผ้าบนร่างของตัวเอง ในดวงตาปรากฏแววยินดี โค้งคำนับหลินชีเยี่ยอย่างนอบน้อม“ผู้อำนวยการหลิน ผู้ช่วยพยาบาลหมายเลข 007 ยินดีรับใช้ท่านอย่างสุดความสามารถ”“นายมีชื่อหรือเปล่า?”“ขอให้ผู้อำนวยการหลินตั้งชื่อให้ด้วยเถอะ”สายตาของหลินชีเยี่ยตกลงบนดวงตาสีดำแดงนั้น ครุ่นคิดครู่หนึ่ง “ต่อไปนี้ นายจะชื่อว่าเฮยถง!”“ขอบคุณผู้อำนวยการ”“นายออกไปทำความรู้จักกับพยาบาลคนอื่นๆ และผู้ป่วยเองเถอะ ต่อจากนี้ฉันยังมีธุระ” หลินชีเยี่ยโบกมือให้เฮยถงพลางกล่าวเฮยถงพยักหน้าเบาๆ แล้วก้าวเดินขึ้นไปชั้นบนเพิ่งเดินไปได้สองก้าว เขาก็หยุดลง ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยังคงเอ่ยปากพูด“ผู้อำนวยการหลิน คนๆ นั้นเกี่ยวพันกับสิ่งต่างๆ มากเกินไป เส้นชะ
