รัศมีอ่อนๆ ออกมา[อมตะ]ในทันทีที่เห็นร่างนั้น ดวงตาของจ้าวคุนตาแดงก็หดเล็กลงทันที“วันนี้ แกหนีไม่พ้นหรอก”เสียงหนึ่งดังแว่วมาจากในกรงจ้าวคุนตาแดงหันหน้าไปทางที่มาของเสียง ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไรที่ร่างสวมหน้ากากซุนหงอคงมายืนอยู่กลางกรงไม้รอบตัวเขาถูกความมืดห่อหุ้ม มือทั้งสองว่างเปล่า ไม่ได้พกอาวุธใดๆ ติดตัว กลิ่นอายลึกลับและน่าพิศวงจ้าวคุนตาแดงจ้องมองหน้ากากซุนหงอคงนั้นอยู่นาน แสงสีแดงระหว่างคิ้วกะพริบวูบวาบ ราวกับกำลังดูภาพยนตร์ จับภาพเหตุการณ์ในอดีตของหน้ากากนั้น เพื่อแอบดูใบหน้าของเด็กหนุ่มที่อยู่หลังหน้ากาก“ที่แท้ก็เป็นคุณนี่เอง” จ้าวคุนตาแดงมองทะลุเห็นโฉมหน้าของหลินชีเยี่ย มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “ในที่สุด……ผมก็หาคุณเจอแล้ว”
