งพั่งถามอย่างงุนงง “สมาชิกหน่วยนิรนาม… เป็นชื่อของผู้นำคนไหนเหรอ?”“ฉันว่า นี่คงหมายถึงพวกเรานะ” อันชิงอวี๋ดันแว่น“เหล่าเฉา! หน้านายใหญ่จริงๆ!” ไป๋หลี่พั่งพั่งตบไหล่เฉาเยวียนอย่างตื่นเต้น “ถึงกับจัดพรมแดงให้เลยนะ!”เฉาเยวียนมองทุกอย่างตรงหน้าด้วยความสงสัย สีหน้าดูแปลกๆ “ไม่น่าจะใช่นะ……”หลินชีเยี่ยกำลังจะพูด เสียงปรบมือพร้อมเพรียงก็ดังมาจากด้านหน้า มีคนหลายคนเดินออกมาจากตึกอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเปื้อนยิ้มสดใส เดินเข้ามาหาพวกเขา“สวัสดีครับ ฉันชื่อกว่างชิ่งเซิง เป็นหัวหน้าหน่วย 007 ประจำเมืองหวยไห่” ชายวัยกลางคนที่เดินนำหน้าจับมือทักทายหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ ทีละคน “คงจะเป็นลูกศิษย์ของปรมาจารย์กระบี่ใช่ไหมครับ?”หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ มองหน้ากันอย่างประหลาดใจ“……ใช่ครับ”“หัวหน้ากว่าง” เฉาเยวียนยิ้มทักทายอย่างสุภาพ“เอ๊ะ?” กว่างชิ่งเซิงเห็นเฉาเยวียนแล้วดูประหลาดใจ “เฉาเยวียน? นายก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ?”จากนั้นเขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ “อ๋อ… ที่นายบอกว่าย้ายไปหน่วยอื่น ก็คือหน่วยสำรองนี่เองสินะ… เก่งมากนะเจ้าหนู!”มุมปากของเฉาเยวียนกระตุกเล็กน้อยดังนั้น… การจัดเตรียมทั้งหมดนี้ก็ไม่เกี่ยวกับเขาจริงๆ สินะ“พวกเรารอมานานแล้ว เชิญด้านในเลยครับ สถานที่สำหรับประลองฝีมือเตรียมไว้พร้อมแล้ว พวกนายอยากพักก่อนแล้วค่อยเริ่ม หรือจะเริ่มเลยดี?” กว่างชิ่งเซิงถามอย่างสุภาพ“ขอ… ขอพักก่อนครับ” หลินชีเยี่ยถามอย่างสงสัย “พว
