ฉัน… ฉันเป็นแค่ศพ…]“เป็นศพแล้วยังไง?” อันชิงอวี๋ยิ้มพลางเอ่ยปาก “หน่วยพิทักษ์ราตรีไม่ได้มีกฎว่าศพไม่สามารถเป็นสมาชิกของหน่วยรบพิเศษได้นี่”[การพาศพไปสนามรบ ไม่เป็นมงคล] เจียงเอ่อร์ก้มหน้าพูดเบาๆอันชิงอวี๋จ้องมองเธอครู่หนึ่ง ยิ้มพลางดันแว่นตา “เจียงเอ่อร์”[หืม?]“สิ่งที่ฉันชอบมากที่สุดก็คือศพ” อันชิงอวี๋พูดอย่างจริงจัง “ใครก็ตามที่บอกว่าเธอไม่เป็นมงคล ฉันจะโกรธ”เจียงเอ่อร์ยืนนิ่งอยู่กับที่เธอเงยหน้าสบตากับอันชิงอวี๋ แม้จะมีเลนส์แว่นบังอยู่ แต่ดวงตาที่บริสุทธิ์และสดใสคู่นั้นก็ยังคงเปล่งประกายราวกับดวงดาวเขาจริงจังเจียงเอ่อร์จ้องตากับอันชิงอวี๋อยู่นาน ก่อนที่เธอจะรู้สึกตัว แล้วหันหน้าหนีอย่างประหม่า พูดตะกุกตะกักว่า[แต่… แต่รุ่นพี่หลินชีเยี่ยอาจจะไม่เห็นด้วย…]อันชิงอวี๋ยิ้ม แล้วหมุนตัวเดินออกไปนอกประตู“รอฉันก่อนนะ”……ห้องนั่งเล่น“เจียงเอ่อร์?”หลินชีเยี่ยมองอันชิงอวี๋ด้วยความประหลาดใจ “เธอยินดีไปกับพวกเราเหรอ?”อันชิงอวี๋พยักหน้า “อืม”“อะไรนะ!!” ไป๋หลี่พั่งพั่งเข้ามาใกล้ทั้งสองคน พูดอย่างตื่นเต้น “น้องเจียงเอ่อร์ยินดีเข้าร่วมกับพวกเราหรือ? งั้นพวกเราก็ครบทีมแล้วสิ?! เดี๋ยวไปหลอกพี่คนเท่มาอีกคน พวกเราก็จะเป็นทีมเจ็ดคนแล้ว”“ถ้าเจียงเอ่อร์ยินดีเข้าร่วม ก็เป็นเรื่องดีแน่นอน” หลินชีเยี่ยพยักหน้า “เธอมีพรสวรรค์พิเศษอยู่แล้ว และอยู่ในขั้นมหาสมุทร อีกทั้งยังมีผนึกต้องห้ามอย่าง [เขตสื่อวิญญาณ] ที่น
