เสียงคำรามต่ำดังก้องในอากาศ เฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธลำหนึ่งบินวนเหนือเซฟเฮาส์ แล้วค่อยๆ ลงจอดพวกหลินชีเยี่ยยืนอยู่หน้าบ้าน ใบพัดเฮลิคอปเตอร์พัดลมแรงทำให้ชายเสื้อของพวกเขาปลิวไสว แต่พวกเขายังยืนนิ่งดั่งหินผา ดวงตาเต็มไปด้วยความหนักใจเสิ่นชิงจู่ยังอยู่ดูแลลำดับเก้าที่โรงพยาบาล ส่วนเจียงเอ่อร์ถูกจัดให้อยู่ในเซฟเฮาส์ เพราะผู้บัญชาการเยี่ยต้องการพบแค่โจวผิงและพวกเขาห้าคนเท่านั้น ตอนนี้ไม่เหมาะที่เจียงเอ่อร์จะปรากฏตัวหลังจากเฮลิคอปเตอร์จอดนิ่ง ร่างที่สวมเสื้อคลุมสีแดงเข้มกระโดดลงจากห้องโดยสารเบาๆ แล้วเดินอย่างรวดเร็วมาทางนี้เขาคือผู้บัญชาการใหญ่ของหน่วยพิทักษ์ราตรีแห่งต้าเซี่ย เยี่ยฟ่าน“ผู้บัญชาการเยี่ย” เมื่อเห็นเยี่ยฟ่าน หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ รีบทำความเคารพแบบทหารเยี่ยฟ่านกวาดตามองพวกเขา ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ “สถานการณ์เร่งด่วน ฉันจะไม่คุยกับพวกนายมากนัก โจวผิง นายเตรียมของเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?”โจวผิงยังคงสวมเสื้อเชิ้ตสีดำ สะพายกล่องกระบี่ มือทั้งสองว่างเปล่า“ผมไม่มีอะไรต้องเตรียม” เขาพูดอย่างสงบ“ผู้บัญชาการเยี่ย… ทางเหนือเกิดอะไรขึ้นกันแน่?” ไป๋หลี่พั่งพั่งที่อยู่ข้างๆ อดถามไม่ได้เยี่ยฟ่านมองเขาแวบหนึ่ง ถอนหายใจอย่างจนปัญญา “สิบห้านาทีที่แล้ว แท่นบูชาอันที่สองที่ศาสนจักรเทพโบราณเตรียมไว้ ได้เปิดใช้งานที่เมืองเทียนเหอแล้ว……”“แท่นบูชาอันที่สอง?” เฉาเยวียนขมวดคิ้วแน่น “เมืองเทียนเหอ นั่นไม่ใช่……
