ทันทีที่กฎเกณฑ์นี้ปรากฏ วิญญาณที่ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าก็คลายพันธนาการพร้อมกัน และกลับคืนสู่ร่างเดิมของตนโอซิริสขมวดคิ้ว หันมองไปยังที่ไกลออกไปร่างหนึ่งสวมเสื้อคลุมจักรพรรดิสีดำเหยียบย่างมาบนอากาศ มือถือวัตถุทรงกลมสีเงินที่กำลังหมุนวนช้าๆ เดินมาทางนี้ทุกย่างก้าวที่เขาเหยียบ โลกแห่งความตายใต้เท้าก็จางหายไปทีละนิด พร้อมกันนั้น เงาของแดนยมโลกอีกแห่งก็ปรากฏขึ้นเบื้องหลังเขา วิหารหลายหลังลอยอยู่กลางอากาศ แผ่รัศมีอำนาจจักรพรรดิอันยิ่งใหญ่นั่นคือเมืองผีเฟิงตู“ผู้ที่ยังไม่สิ้นอายุขัย ห้ามกักขังวิญญาณ นี่คือกฎของต้าเซี่ยเรา”เฟิงตูต้าตี้ทอดมองร่างของโอซิริส ดวงตาฉายแววเย็นชา “เมื่อใดกันที่วิญญาณของประชาชนต้าเซี่ยของเรา จะให้เจ้ามากักขังได้?”โจวผิงที่ยืนถือกระบี่อยู่ข้างๆ เมื่อเห็นเฟิงตูต้าตี้ก็อ้าปากค้าง ดูเหมือนอยากจะทักทาย แต่ก็ไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดีเฟิงตูต้าตี้มองสำรวจเขาครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยปากก่อน “เจ้าคือโจวผิงใช่หรือไม่?”“ใช่ครับ” โจวผิงพยักหน้าแข็งทื่อ “สวัสดีครับ”“……อืม”“เฟิงตูต้าตี้……” ดวงตาสีขาวซีดของโอซิริสหรี่ลงเล็กน้อย “ดูเหมือนว่าสิ่งที่พญายมกล่าวจะเป็นความจริง แต่ว่า……พลังของเจ้ายังฟื้นคืนไม่สมบูรณ์สินะ?”“จัดการเจ้า แค่นี้ก็เหลือเฟือแล้ว”วัตถุทรงกลมสีเงินในมือของเฟิงตูต้าตี้เปล่งแสงวาบ พลังกดดันของมหาวิถีโบราณและลึกลับพลันโถมทับลงมาวงแหวนเงินวงหนึ่งพุ่งออกมา มุ่งตรงไปยังโอซิริส!“วัฏสง
