หลังจากหดตัวเป็นวงกลมใหญ่รัศมีไม่ถึงสามร้อยเมตร ก็ถูกต้านไว้ที่ขอบนอกของยมโลก ราวกับมีโลกที่มองไม่เห็นบางอย่างขัดขวางการกัดกร่อนของกฎเกณฑ์“เฟิงตูต้าตี้ [วัฏสงสารหกภพ] ของเจ้าใช้ได้เฉพาะในอาณาเขตต้าเซี่ยเท่านั้น ตราบใดที่ข้าอยู่ในยมโลก กฎเกณฑ์ต้าเซี่ยของเจ้าก็จะถูกกีดกันออกไป [วัฏสงสารหกภพ] ของเจ้าก็ไร้ผล” โอซิริสกล่าวเยาะเย้ยเฟิงตูต้าตี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วเอ่ยเสียงเรียบ“เจ้ากล่าวถูกต้อง แต่ดูเหมือนเจ้าจะลืมไปเรื่องหนึ่ง……ยมโลกของเจ้า สองในสามส่วนสร้างขึ้นจากเศษซากของเมืองผีเฟิงตูใช่หรือไม่?”โอซิริสชะงัก“แม้ว่เจ้าจะใช้กฎเกณฑ์ของตนเองหลอมรวมเศษซากเมืองผีเฟิงตูเข้าไปในอาณาเขตนี้ เปลี่ยนให้เป็นพลังของตนเอง แต่ก็ไม่อาจเปลี่ยนความจริงที่ว่ามันยังคงแฝงไว้ด้วยกฎเกณฑ์แห่งต้าเซี่ยของข้า” ดวงตาของเฟิงตูต้าตี้ฉายจิตสังหาร “เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าสิ่งที่แย่งชิงมาได้จะกลายเป็นของตน? การใช้เศษซากเฟิงตูมาต่อกรกับข้าช่างโง่เขลาที่สุด”เมื่อเสียงพูดขาดหาย มหาวิหารเฟิงตูเบื้องหลังเฟิงตูต้าตี้พลันปรากฏบัลลังก์สีดำสนิทลอยขึ้นมากลางอากาศ เฟิงตูต้าตี้ลูบฉลองพระองค์เบาๆ แล้วค่อยๆ ประทับลงบนบัลลังก์……ลวดลายสีดำมากมายแผ่ขยายออกจากบัลลังก์ ราวกับใยแมงมุมที่ถักทอกันภายใต้ท้องฟ้าสีดำสนิท!สิ่งเหล่านี้คือลวดลายของกฎเกณฑ์!เมื่อลวดลายสีดำปะทะเข้ากับยมโลก โอซิริสรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าการควบคุมของเขาเหนือยมโลกกำลังค่
