เขากลับมา……แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ยังไงซะ ตอนนี้ฉันก็เก็บเงินได้พอที่จะใช้จ่ายฟุ่มเฟือยแล้ว ถึงจะไปเที่ยวผับหาสาวทุกวัน ก็พอให้ฉันเล่นได้หกสิบเจ็ดสิบปี”เสิ่นชิงจู่มองท่าทางจริงจังของลำดับเก้า แล้วกลืนคำพูดที่เตรียมจะเหน็บแนมกลับไปอย่างเงียบๆปัง!เสียงเบาๆ ดังขึ้น ฝันร้ายรอบกายแตกสลายทั้งหมด คฤหาสน์ที่ถูกทำลายยับเยินในการต่อสู้ปรากฏขึ้นตรงหน้าทั้งสองอีกครั้งในชั่วขณะนั้น ความรู้สึกไร้น้ำหนักอย่างรุนแรงครอบคลุมเสิ่นชิงจู่และลำดับเก้าร่างของเสิ่นชิงจู่ลอยขึ้นโดยอัตโนมัติ ส่วนลำดับเก้าก็เริ่มลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าพร้อมกับแท่นบูชาที่อยู่ใต้ร่าง……“นี่มัน……” เสิ่นชิงจู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย เงยหน้ามองก้อนหินขนาดใหญ่ลอยอยู่บนท้องฟ้า ใจกลางเมฆเหล็กกล้า มีร่างที่ถูกห่อหุ้มด้วยสายฟ้าลอยอยู่ รอบตัวเขา มีเงาร่างเหยียบย่ำก้อนหินใต้เท้า ใช้แรงกระแทกพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าลำแสงสีทองจ้าทะลวงท้องฟ้า ลำดับสามกลายเป็นสายฟ้า หมุนตัวไปมาไม่หยุด หลบหลีกการโจมตีเหล่านั้น เขายื่นมือออกไปก็มีฝนโลหะจำนวนมากพุ่งลงมาจากเมฆเหล็กกล้า“ฟ้าดินพลิกผัน!”ใต้เท้าของไป๋หลี่พั่งพั่ง ภาพไท่จี๋แปดทิศขนาดใหญ่คลี่ออก มือของเขาเหมือนจับปุ่มบางอย่างในอากาศ แล้วหมุนไปในทิศทางตรงกันข้ามอย่างฉับพลันเศษโลหะบนท้องฟ้า หยุดนิ่งกลางอากาศในชั่วพริบตาปลดอาวุธ!ในขณะเดียวกัน ความมืดของราตรีก็แผ่ซ่านปกคลุมท้องฟ้าทั้งผืนอย่างรวดเร็วหลินชีเยี่ยค่อยๆ กำมือซ้
