เสิ่นชิงจู่ตกตะลึงเช่นเดียวกับพร่ำรำพันที่ถูกลำดับเก้าบีบคอจนตาเหลือก“เป็นไปไม่ได้!” ดวงตาของพร่ำรำพันเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ “ผมได้ผูกพันธวิญญาณไว้ในตัวคุณแล้ว คุณไม่มีทางทรยศผมได้!”“พันธวิญญาณ……” ดวงตาของลำดับเก้าปรากฏรอยยิ้ม “สิ่งนั้น จริงๆ แล้วไม่ได้มีประโยชน์อย่างที่แกคิด เมื่อเทียบกับจิตสัมผัสของท่านผู้นั้นแล้ว มันช่างอ่อนแอเหลือเกิน”“จิตสัมผัส?” พร่ำรำพันขมวดคิ้ว “นั่นคืออะไร?”“วิธีลับเฉพาะของท่านประธาน พูดไปแกก็ไม่เข้าใจหรอก”“ประธาน? คุณไม่ใช่คนของหน่วยพิทักษ์ราตรีหรอกเหรอ?”ลำดับเก้าส่ายหน้า “ไม่ใช่”“ในต้าเซี่ย นอกจากศาสนจักรเทพโบราณแล้ว ยังมีองค์กรอะไรอีก?”“ศาสนจักรเทพโบราณ? แค่เนื้อร้ายของต้าเซี่ยเท่านั้น” มุมปากของลำดับเก้ายกขึ้นเล็กน้อย “พวกแกคิดแคบเกินไป ลองมองให้ไกลกว่านี้สิ เช่น……นอกเหนือจากต้าเซี่ย?”พร่ำรำพันขมวดคิ้ว “ฉันไม่เชื่อว่าในหมอกมืดนั่น จะมีกลุ่มอำนาจอื่นอยู่”“ดังนั้น เนื้อร้ายก็คือเนื้อร้ายนั่นแหละ” ลำดับเก้าหัวเราะเยาะ“คุณแฝงตัวอยู่ข้างกายผมมานานขนาดนี้ มีจุดประสงค์อะไรกันแน่?”“เพื่อรอจังหวะที่เหมาะสม แล้วตัดเนื้อร้ายนี้ทิ้ง” ลำดับเก้าส่ายหน้าอย่างเสียดาย “น่าเสียดายที่ศาสนจักรเทพโบราณรับเฉพาะตัวแทนเทพเจ้า ดังนั้นฉันจึงได้แต่เข้าร่วมกับสาวก คอยสอดส่องความเคลื่อนไหวของพวกแก”“แค่ขั้นพิภพอย่างคุณคนเดียวน่ะเหรอ?”“ขั้นพิภพแล้วยังไง? ตอนนี้ก็จับคอแกอยู่ไม่ใช
