กซอกทุกมุม ทุกคนถูกลมพัดจนโคลงเคลง ร่างของลำดับสามค่อยๆ ลอยขึ้นกลางอากาศด้วยแรงลม“เงานั้น ทำไมดูคุ้นตาจัง……” หลินชีเยี่ยมองเงาของชายที่สะท้อนบนเกราะสีดำ ดูเหมือนกำลังครุ่นคิดบางอย่าง“ตอนใช้ผนึกต้องห้ามที่บันทึกไว้ด้วย [เก้าอิน] จะแสดงรูปร่างของเจ้าของเดิม” อันชิงอวี๋หันไปมองหลินชีเยี่ย“นายรู้จักเขาเหรอ?”ระหว่างมือทั้งสองของลำดับสาม ตาพายุกำลังค่อยๆ ก่อตัวขึ้นหลินชีเยี่ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สีหน้าเริ่มแปลกไป“อืม……ไม่ใช่แค่ฉันที่รู้จัก ฉันว่าคนที่นี่หลายคนก็รู้จัก และ……”หลินชีเยี่ยหันไปมองเสิ่นชิงจู่“คนที่ทำลายผนึกต้องห้ามนี้ก็อยู่ที่นี่ด้วย”ผนึกต้องห้ามนั้น หลินชีเยี่ยจำได้แน่นอน ตอนอยู่ที่ชางหนาน ผนึกต้องห้ามนี้เกือบทำลายครึ่งเมืองไปแล้วผนึกต้องห้ามลำดับที่ 079 [มหาวาตภัย]และเจ้าของคือ… หันฉ่าวอวิ๋น…เสิ่นชิงจู่เห็นตาพายุที่คุ้นเคย สีหน้าก็แปลกไปเช่นกันบนท้องฟ้า ตาพายุในมือของลำดับสามใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ พลังงานในนั้นก็สะสมขึ้นด้วยความเร็วที่น่าตกใจ ภายใต้เกราะสีดำ มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย“นี่ก็เพราะพวกแกบังคับฉัน……หืม?”ปัง!เสียงของลำดับสามยังไม่ทันจบ เสียงดีดนิ้วก็ดังขึ้นจากพื้นอย่างกะทันหันในชั่วพริบตา ลมหมุนในมือของลำดับสามก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอยลำดับสาม “……”เขาก้มหน้าลงมอง เห็นเสิ่นชิงจู่กำลังจ้องมองเขาเงียบๆ มือขวาที่เพิ่งดีดนิ้วเสร็จยังคงลอยค้างอยู่กลางอากาศ……ครู่ต่อมา เสิ่นชิ
