ก่อนที่ดวงตาจะวาบขึ้นด้วยรอยยิ้มเขาจ้องมองหลินชีเยี่ยอย่างดุดัน ยกมือขึ้นทำท่าเหมือนจะดีดนิ้ว“วันนี้ ฉันจะสู้กับพวกนายจนถึงที่สุด!” เสิ่นชิงจู่พูดด้วยความมุ่งมั่น แล้วขยิบตาให้หลินชีเยี่ยหลินชีเยี่ยเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ ยกนิ้วชี้ไปที่เสิ่นชิงจู่ แสงสีดำสว่างขึ้นที่ปลายนิ้ว ดวงตาถูกย้อมด้วยความมืดมิดอันน่าพิศวง……“ควบคุมจิตใจ!” เขาตะโกนอย่างหนักแน่น“อ๊าก!”เสิ่นชิงจู่พลันยกมือปิดหน้าผากของตัวเอง ถอยหลังไปสองก้าว สีหน้าพลันแปรเปลี่ยนหลังจากนั้น เขายกศีรษะขึ้นอย่างงุนงงสับสน หันหน้าไปทางด้านหลังอย่างแข็งทื่อ มองไปยังลำดับสามที่กำลังมึนงง…“วันนี้ ฉันจะสู้กับแกให้ตายไปข้าง!!”เสิ่นชิงจู่ตะโกนเสียงดัง แล้วพุ่งเข้าหาลำดับสามพร้อมกับลำดับเก้าที่ถูกเจียงเอ่อร์ควบคุมสถานการณ์ที่เดิมเป็นหกต่อสาม พลิกกลับในชั่วพริบตา……กลายเป็นแปดต่อหนึ่งลำดับสามมองภาพที่น่าเหลือเชื่อตรงหน้า ตะลึงงันราวกับถูกสาปให้กลายเป็นรูปปั้น
