ไป แสงสว่างงดงามลวงตาแผ่ออกจากฝ่ามือ พยายามห่อหุ้มพลังกระบี่สายนั้นไว้“ภาพฉายของฝันร้าย” พร่ำรำพันพึมพำแสงลวงตาหมุนวนอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางความพร่าเลือน ราวกับมีโลกแปลกประหลาดเกิดขึ้นในแสงนั้นทีละโลก บังคับกลืนกินพลังกระบี่สายนั้นพร่ำรำพันที่ยืนอยู่บนหลังของมังกรใต้พิภพสายลมครางเบาๆ สีหน้าซีดขาวทันที เลือดค่อยๆ ไหลออกมาจากมุมปาก รูจมูก และหู……การใช้ภาพฉายของฦันร้ายบังคับกลืนกินพลังกระบี่สายนี้ ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อร่างกายของเขาพลังกระบี่ของปรมาจารย์กระบี่ ไม่ใช่สิ่งที่จะรับมือได้ง่ายๆ“หืม?” เสียงประหลาดใจของโจวผิงดังมาจากท้องฟ้าอย่างเนิบช้า เขามองดูร่างทั้งสองที่พุ่งไปอย่างรวดเร็วพึมพำว่า “ลองดูซิว่า นายจะรับกระบี่ของฉันได้กี่ครั้ง?”ติ๋ง! ติ๋ง! ติ๋ง! ติ๋ง!เสียงกระบี่ดังต่อเนื่องกังวานไปทั่วท้องฟ้า พลังกระบี่ที่แผ่ซ่านออกมาฉีกเมฆหนาทึบเบื้องหน้าให้แตกกระจายพลังสังหารที่มองไม่เห็นปกคลุมทั่วท้องฟ้า!ในนั้นมีคมกระบี่สองสายพุ่งเข้าไปในแสงประหลาดนั้น ตัดมันให้แตกกระจายอย่างรุนแรง“พรวด!”พร่ำรำพันพ่นเลือดสดออกมาอย่างแรง สมองของเขาราวกับถูกคมกระบี่สองสายนั้นกวนจนเละ จิตใจสับสนแม้แต่ยืนก็ยังไม่มั่นคงเลือดสีดำไหลออกมาจากทวารทั้งเจ็ดของเขาดวงตาของพร่ำรำพันฉายแววสิ้นหวัง‘หนีไม่พ้นแล้ว…’งถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป หนีไม่พ้นแน่!ง“หันกลับไป สู้กับเขาให้ถึงที่สุด!!” ดวงตาของพร่ำรำพันเป็นประกายวาววับ เขากั
