หลังจากพูดประโยคสุดท้ายจบ เสียงทุ้มต่ำของชายคนนั้นก็หายไปอย่างสิ้นเชิง อากาศตกอยู่ในความเงียบสงัด“หืม?”ความเงียบที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันทำให้ลำดับสิบสองรู้สึกสงสัย เขาหันกลับไปมองเสิ่นชิงจู่ที่ยืนอยู่ด้านหลัง“แกปิดมันแล้วเหรอ?”เสิ่นชิงจู่ส่ายหน้า “ไม่ใช่ฉันที่ปิดมัน……แต่เรื่องราวต่อจากนี้ ฉันจะเป็นคนเล่าเอง”เขายื่นมือออกมาแล้วดีดนิ้วเบาๆปั๊บ!……ชั้นสองหลินชีเยี่ยยื่นมือออกไปแตะร่างที่แห้งเหี่ยวของลำดับเจ็ด ทันใดนั้นร่างของเธอก็แตกออกเป็นเศษทรายแล้วจมหายไปในพื้นหญ้าเขียวขจีใต้เท้าส่วนดอกไม้บนร่างของเธอ หลังจากดูดซับพลังชีวิตทั้งหมดแล้ว ก็บานสะพรั่งอย่างน่าตื่นตาตื่นใจหลินชีเยี่ยค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ดอกไม้ทั้งหมดตรงหน้าแตกสลายเป็นประกายแสงกระจายออกไป พื้นหญ้าเขียวขจีใต้เท้าพลันหายไปพร้อมกัน“เอ๊ะ?”ในช่วงเวลาที่ [สวนลับนิรันดร์] สลายไป หลินชีเยี่ยรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามีพลังจิตบริสุทธิ์ไหลเข้าสู่สมอง การใช้ผนึกต้องห้ามที่สูญเสียไปถูกเติมเต็ม กระทั้งยังยกระดับขึ้นอีกเล็กน้อยดวงตาของเขาฉายแววประหลาดใจ‘พลังชีวิตและพลังจิตที่ดอกไม้เหล่านั้นดูดซับไว้ กลับแบ่งส่วนหนึ่งมาหล่อเลี้ยงตัวเองด้วยเหรอ?’หากพูดอย่างจริงจังแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่หลินชีเยี่ยใช้ [สวนลับนิรันดร์] ฆ่าคน ครั้งก่อนที่ซีหนิง ตอนต่อสู้กับสมาชิกหน่วย 009 เขาไม่ได้ลงมือสังหาร จึงไม่ได้สังเกตว่าผนึกต้องห้ามนี้มีคุณสมบัตินี้ด้วยแม้หล
