ถฆ่าลำดับเจ็ดได้ แต่ปัญหาคือการทำแบบนั้นจะทำให้สาวกคนอื่นๆ สังเกตเห็นแน่นอน และจะทำให้ตกอยู่ในสถานการณ์ถูกล้อมโจมตี ดังนั้นหลักการแรกของการซุ่มโจมตีครั้งนี้คือ ‘ไร้เสียง’ไม่ว่าจะเป็น [เขตสื่อวิญญาณ] ของเจียงเอ่อร์ มลพิษทางจิตเข้มข้นสูงของอันชิงอวี๋ [สวนลับนิรันดร์] ของหลินชีเยี่ย หรือการปลดอาวุธทุกสิ่งของพั่งพั่ง ทั้งหมดล้วนเพื่อสังหารลำดับเจ็ดโดยไม่ให้เธอส่งเสียงออกมา“ต่อไป ภัยคุกคามหลักก็คือชายขั้นอนันต์ที่อยู่ใต้ดิน และลำดับเก้าที่เดินเล่นอยู่ในสวน” หลินชีเยี่ยรับรู้อย่างละเอียด “ข่าวดีก็อนันต์คนนั้นดูเหมือนจะบาดเจ็บหนักจากพลังกระบี่ของท่านปรมาจารย์กระบี่ ตอนนี้อ่อนแอมากพวกเรามีโอกาสชนะ”“งั้นเราจะฆ่าเขาก่อน หรือฆ่าลำดับเก้าก่อน?” อันชิงอวี๋ถามไป๋หลี่พั่งพั่งทำปากจู๋ “ลำดับเก้าคนนั้น……จะว่าไงดี ครั้งก่อนดูแล้วรู้สึกถูกชะตาอยู่นะ ถ้าตายไปแบบนี้ก็น่าเสียดายอยู่”“งั้นไปใต้ดินก่อน ฆ่าอนันต์” หลินชีเยี่ยกล่าวต่อ “แค่อนันต์ตาย ลำดับเก้าก็แค่ขั้นพิภพเท่านั้น จัดการยังไงก็ได้”“แค่ขั้นพิภพ……” เฉาเยวียนพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง “ตอนนี้ พวกเราพูดจาใหญ่โตขนาดนี้แล้วเหรอ?”“มั่นใจหน่อยสิ พวกเราเป็นลูกศิษย์ของปรมาจารย์กระบี่นะ แค่ขั้นพิภพจะเป็นอะไรไป?”ไป๋หลี่พั่งพั่งตบไหล่เขา “อ๋อใช่ ผมลืมไป ว่านายยังอยู่ขั้นชวน”เฉาเยวียน “……”“สู้ๆ นะเหล่าเฉา แม้แต่น้องเจียงเอ่อร์ยังถึงขั้นมหาสมุทรแล้ว นาย
