ปลายนิ้วใช่แล้ว จุดไฟรอบตัวเขาเป็นพื้นที่เดียวในบริเวณสุญญากาศนี้ที่ยังมีอากาศอยู่“หึ!……” เสิ่นชิงจู่พ่นควันบุหรี่ออกมาอย่างไม่รีบร้อนลำดับสิบสองจ้องเสิ่นชิงจู่เขม็ง ทันใดนั้น เขาก็ลุกพรวดขึ้นจากพื้น ร่างกายเปล่งแสงสีดำประหลาด พุ่งไปหาเสิ่นชิงจู่ที่อยู่ไม่ไกลราวกับลูกธนู!ปัง!เขาถูกดีดกลับมาอีกครั้งหนึ่งกำแพงอากาศแรงดันสูงที่มองไม่เห็นได้ปิดล้อมเขาไว้อย่างสมบูรณ์แล้วอากาศกว่าหกร้อยลูกบาศก์เมตรถูกเสิ่นชิงจู่บีบอัดให้เป็นกำแพงอากาศที่หนาไม่ถึงสองมิลลิเมตร ดูเหมือนแผ่นบางๆ ทว่าแม้แต่การโจมตีด้วยขีปนาวุธข้ามทวีปก็สามารถป้องกันได้อย่างง่ายดาย ไม่ต้องพูดถึงแค่ลำดับสิบสองคนนี้ลำดับสิบสองทุบกำแพงอากาศนี้อย่างบ้าคลั่ง คำรามอย่างไร้เสียง ราวกับกำลังสบถด่าอะไรบางอย่างเสิ่นชิงจู่ไม่สนใจเลยว่าเขากำลังพูดอะไรเขาเพียงแค่คาบบุหรี่ ยิ้มมองดูอีกฝ่าย แล้วพูดว่า“ชาติหน้า จำไว้ให้ดีว่าต้องให้ความเคารพผู้อาวุโสหน่อย”แป๊ะ!กำแพงอากาศแรงดันสูงหนาสองมิลลิเมตรนั้นกลายเป็นลำแสงในพริบตา ผ่านทางเดินหายใจ เจาะเข้าไปในปอดของลำดับสิบสองจากนั้น ก็ระเบิดออกอย่างรุนแรง
