เหม่อลอย ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่……เหนือก้อนเมฆชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตสีดำคนหนึ่งสะพายกล่องกระบี่ กำลังมองลงมายังคฤหาสน์เบื้องล่างอย่างเงียบๆ“ชานเมืองทางเหนือ ถนนตงอัน เลขที่ 42 คฤหาสน์ร้าง……คงจะเป็นที่นี่แหละ” โจวผิงพึมพำ “โชคดีที่หามันเจอก่อนที่มันจะเริ่มทำงาน ไม่งั้น……ในช่วงเวลาพิเศษแบบนี้ ต้าเซี่ยคงทนรับไม่ไหวแน่”ชิ้ง!!กล่องกระบี่ที่สะพายอยู่ด้านหลังเขาเปิดออกโดยอัตโนมัติ ในความเลือนรางนั้น เสียงคำรามของมังกรผสมปนเปกับเสียงกระบี่ดังก้องกังวานไปทั่วท้องฟ้าราวกับเสียงฟ้าผ่ากระบี่โบราณเล่มหนึ่งลอยเข้ามาในมือของโจวผิงใบกระบี่ยาวสั่นไหวไม่หยุด ราวกับกำลังเต้นระบำและโห่ร้องด้วยความปีติ!ที่ปลายใบกระบี่ มีอักษรโบราณสองตัวสลักอยู่อย่างซับซ้อน‘มังกรคชสาร’โจวผิงกำด้ามกระบี่ หรี่ตามองคฤหาสน์เบื้องล่าง หลังจากกำหนดเป้าหมายแล้ว เขาก็ตวัดกระบี่มังกรคชสารลงไปเบาๆเปรี้ยง!!!เสียงฟ้าร้องดังสนั่นมาจากเหนือก้อนเมฆเงาคมกระบี่ทะลุผ่านเมฆหนาทึบ ใบกระบี่ยาวร้อยเมตรทะลุทะลวงฟ้าดิน ราวกับสายฟ้าฟาดลงมาจากท้องฟ้าในชั่วพริบตา!แสงกระบี่ขาวดั่งหิมะ!พลังกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวม้วนตัวราวกับคลื่นทะเลบ้าคลั่งระหว่างฟ้าและดินภายใต้เงาคมกระบี่นั้น พื้นดินอันหนาทึบกลับบางเบาราวกับกระดาษ พลังกระบี่ฉีกพื้นดินเป็นช่องใหญ่ ทะลุทะลวงพื้นผิวลงไป พุ่งตรงไปยังแท่นบูชาสีเทาขาวอย่างแม่นยำ!ตูม!แสงกระบี่พุ่งผ่านแท่นบูชา ตัดมันออกเ
