ที่เขาต้องการเป้าหมายของเขาคือต้องการส่งข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งที่สาวกกำลังทำอยู่ออกไป ให้หน่วยพิทักษ์ราตรีรู้ว่าที่นี่อันตรายแค่ไหน เพื่อที่จะได้ส่งหน่วยรบพิเศษมาจัดการเสิ่นชิงจู่สูดหายใจเข้าลึกๆ พูดกับลำดับเจ็ดที่อยู่ข้างๆ“ผมจะไปดูโซนขนมด้านหน้า”เสิ่นชิงจู่เข็นรถเข้าไปในโซนขนม เข้าไปในมุมอับสายตาของลำดับเจ็ดครึ่งนาทีต่อมา เขาถือมันฝรั่งทอดกรอบรสหอยนางรมห้าถุงใหญ่เดินออกมา ลำดับเจ็ดเห็นมันฝรั่งทอดกรอบในรถเข็น ขมวดคิ้วเล็กน้อย “นายชอบกินของพวกนี้ด้วยเหรอ?”“ไม่ต้องยุ่ง” เสิ่นชิงจู่พูดเสียงเย็นทั้งสองเลือกซื้อของที่ต้องการอย่างรวดเร็ว โชคดีที่พวกเขาต้องเตรียมแค่ปริมาณสำหรับไม่กี่วัน ดังนั้นของจึงไม่ได้มากนัก รถเข็นคันเดียวก็สามารถบรรจุได้ทั้งหมดเมื่อเดินไปถึงเคาน์เตอร์ชำระเงิน เสิ่นชิงจู่หยิบของออกมาทีละชิ้น เขามองมันฝรั่งทอดกรอบรสหอยนางรมห้าถุงนั้นครู่หนึ่ง แล้วหยิบออกมาสามถุง โยนลงในตะกร้าข้างเคาน์เตอร์ชำระเงิน“ช่างเถอะ ซื้อสองถุงก็พอแล้ว”หลังจากชำระเงินแล้ว ทั้งสองคนก็ถือถุงพลาสติกเดินออกจากซูเปอร์มาร์เก็ต…“เหล่าเฉา เจออะไรไหม?” ไป๋หลี่พั่งพั่งพิงตู้กดน้ำอัตโนมัติ เห็นเฉาเยวียนเดินมาจึงเอ่ยถามเฉาเยวียนส่ายหน้า “ไม่มี นอกจากแผ่นดินไหวแล้ว ดูเหมือนว่าที่หลินถังจะไม่มีเรื่องแปลกๆ อะไรเกิดขึ้นอีก”“ดูเหมือนว่าเรื่องราวจะยังคงเกี่ยวกับแผ่นดินไหวสินะ ผมว่า……”ปัง!!ไป๋หลี่พั่งพั่งพูดได้เพียงคร
