้งตึงลำดับเจ็ดแค่นเสียงเบาๆ ไม่พูดอะไรมาก เดินตรงไปยังซูเปอร์มาร์เก็ตที่ชั้นใต้ดินทั้งสองคนต่างเข็นรถเข็นคนละคัน เดินเข้าไปในโซนของใช้ในชีวิตประจำวัน ก่อน จะเริ่มซื้อของใช้จำนวนมากเสิ่นชิงจู่กวาดตามองกระดาษชำระอย่างเฉยเมย ขณะครุ่นคิดอะไรบางอย่างในใจ ตอนที่เขาเพิ่งจะเข็นรถ เสียงคุ้นหูก็ดังแว่วมา“พี่สาวครับ ผมพูดถึงเรื่องประหลาดที่เกิดขึ้นในเมืองหลินถัง ไม่ใช่เรื่องแปลกๆ ในบ้านของคุณนะ……แมวของคุณทำท่าตีลังกาได้ไม่นับว่าเป็นเรื่องแปลกหรอกนะ!”เสิ่นชิงจู่เข็นรถผ่านชั้นวางของพบว่าในโซนอาหารสด มีชายอ้วนคนหนึ่งกำลังคุยกับพนักงานขายอย่างออกรสเมื่อเห็นใบหน้าของชายคนนั้น เสิ่นชิงจู่หรี่ตาลงเล็กน้อยความคิดหนึ่งพลันผุดขึ้นในหัวของเขา
