ได้ยินความรู้สึกประหลาดใจในน้ำเสียงของเธอหลินชีเยี่ยเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้เจียงเอ่อร์เป็นเพียงสนามแม่เหล็ก ไม่มีเส้นเสียงจึงไม่สามารถพูดคุยกับพวกเขาได้ต้องอาศัยอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ใกล้เคียงเพื่อจำลองเสียงของตัวเอง“เธอรู้จักฉัน?” หลินชีเยี่ยถามกลับ[ฉันเคยได้ยินชื่อคุณตอนอยู่ที่ค่ายฝึกอบรม สามปีก่อนคุณเป็นที่หนึ่งในรุ่นทหารใหม่ ทำลายสถิติหลายอย่าง มีคำเล่าลือว่าเป็นอัจฉริยะที่เหนือกว่าหัวหน้าหน่วยเร้นลับ] เจียงเอ่อร์พูดอย่างจริงจังหลินชีเยี่ย ไป๋หลี่พั่งพั่ง และเฉาเยวียนสบตากัน ต่างก็เห็นความประหลาดใจในดวงตาของกันและกัน“เธออยู่รุ่นไหน?” ไป๋หลี่พั่งพั่งถามอย่างสงสัย[รุ่นปีที่แล้ว] เจียงเอ่อร์เว้นวรรค [ตอนจบหลักสูตร ฉันก็เป็นทหารใหม่อันดับหนึ่งเหมือนกัน]“เธอเพิ่งเข้าร่วมหน่วยพิทักษ์ราตรีเมื่อปีที่แล้วเหรอ?” เฉาเยวียนเอ่ยอย่างประหลาดใจ “นั่นหมายความว่า…เธอเป็นรุ่นน้องของพวกเราสินะ?”“หน่วยพิทักษ์ราตรีไม่มีคำว่ารุ่นน้องหรอก มีแต่คำว่ารุ่นหลังเท่านั้น” ไป๋หลี่พั่งพั่งกล่าวอย่างรำพึง “ไม่น่าเชื่อเลย เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ พวกเราจบมาสามปีแล้ว กลายเป็นรุ่นพี่ในสายตารุ่นน้องไปแล้ว… เฮ้อ ความรู้สึกนี้ก็ไม่เลวเลยนะ อ้อใช่ น้องเจียงเอ่อร์ ตอนที่เธออยู่ในค่ายฝึกอบรม เคยได้ยินชื่อไป๋หลี่พั่ง……เอ่อ ไป๋หลี่ถูหมิง รุ่นพี่ชื่อดังบ้างไหม?”เจียงเอ่อร์ครุ่นคิดชั่วครู่ [มีตำนานเล่าว่า ข้างกายตัวแทนเทพเจ้าส