พั่งพั่งเอ่ยอย่างไม่อยากเชื่อ“ศัตรูของพวกเขาเป็นใครกันแน่? ขั้นอนันต์งั้นเหรอ?”อันชิงอวี๋ขมวดคิ้ว ก้าวเดินไปข้างหน้า เหยียบย่ำไปบนก้อนเลือดที่ส่งกลิ่นคาว สังเกตรอบๆ อย่างละเอียดดวงตาฉายแววครุ่นคิด“จากระดับการแห้งกรังของเลือด คาดว่าพวกเขาน่าจะถูกสังหารเมื่อยี่สิบเอ็ดวันก่อน หน้าต่างและกระเบื้องไม่ได้รับความเสียหาย แสดงว่าไม่ได้เกิดการต่อสู้ขนาดใหญ่ อย่างน้อยหัวหน้าหน่วยขั้นพิภพก็ไม่ได้ใช้พลังเต็มที่ ไม่อย่างนั้นตึกนี้คงรับไม่ไหว…จากสถานการณ์ตอนนี้ มีความเป็นไปได้สองอย่าง หนึ่ง คนลงมือเป็นคนคุ้นเคยกับหน่วย 008 ใช้วิธีบางอย่างสังหารทุกคนในตอนที่พวกเขาลดความระแวดระวังลง แม้แต่หัวหน้าขั้นพิภพก็ยังไม่ทันตั้งตัว สอง คนร้ายคือผู้ใช้พลังระดับสูง หน่วย 008 ไม่ทันได้ตอบโต้ ก็ถูกปราบด้วยพลังที่เหนือกว่า จากนั้นก็ถูกสังหารหมู่……”“ผู้ใช้พลังแบบไหนกัน ถึงสามารถฆ่าหน่วยที่มีขั้นพิภพคุมอยู่ได้ในพริบตา?” เฉาเยวียนขมวดคิ้ว“แน่นอนว่ามี อย่างเช่นปรมาจารย์กระบี่ท่านนั้น การสังหารพวกเขาก็แค่ปลายนิ้วสะบัดเท่านั้น” อันชิงอวี๋เสริม“แน่นอน ฉันแค่ยกตัวอย่าง คนลงมือไม่มีทางเป็นปรมาจารย์กระบี่ท่านนั้นหรอก”“นายหมายความว่า คนลงมือเป็นยอดมนุษย์งั้นเหรอ?”โจวผิงส่ายหน้า “เป็นไปไม่ได้ ถ้าเป็นยอดมนุษย์ แค่ชั่วพริบตาก็สามารถเอาชีวิตพวกเขาได้แล้ว ไม่มีทางให้โอกาสพวกเขาทำให้ที่นี่ยุ่งเหยิงขนาดนี้”“นั่นก็หมายความว่า คนลงม