ขั้นพิภพ สมาชิกอีกห้าคนล้วนเป็นขั้นมหาสมุทรเหมือนกันหมด พลังของพวกเขาเมื่อเทียบกับหน่วย 009 แล้วถือว่าเหนือกว่าอย่างท่วมท้น”“ทั้งที่หมายเลขต่างกันแค่หนึ่งหน่วยเท่านั้น ทำไมพลังถึงได้ต่างกันมากขนาดนี้?” เฉาเยวียนถามอย่างสงสัย“จริงๆ แล้ว แต่ก่อนพลังใกล้เคียงกัน เมื่อสามปีก่อน หัวหน้าหน่วย 009 ก็เป็นผู้แข็งแกร่งขั้นพิภพเหมือนกัน แต่ว่าตามที่เล่าลือกันมา ภายหลังเสียชีวิตในระหว่างไล่ล่าสาวกลำดับสาม หวงหยวนเต๋อจึงได้ขึ้นมาเป็นหัวหน้าหน่วยแทน” หลินชีเยี่ยอธิบาย“สาวกอีกแล้ว……”“แล้วการท้าสู้ครั้งนี้ พวกเราต้องเผชิญหน้ากับหลีหงผู้แข็งแกร่งขั้นพิภพด้วยหรือเปล่า?” ไป๋หลี่พั่งพั่งเอ่ยถาม“เรื่องนี้ก็ต้องดูการแสดงฝีมือของท่านปรมาจารย์กระบี่แล้วล่ะ……” หลินชีเยี่ยหันไปมองโจวผิง อีกฝ่ายกระตุกมุมปาก แล้วเบือนหน้าไปมองทิวทัศน์นอกหน้าต่างเงียบๆหลินชีเยี่ยพูดต่อว่า “ถ้าเป็นการต่อสู้ห้าต่อห้า แม้ว่าหัวหน้าหน่วยหลีจะลงมือเองเราก็น่าจะมีโอกาสสู้ได้ เพราะเรามีไพ่ตายไม่น้อย แต่ถ้าเป็นหกต่อห้า เราจะกดดันมาก”“ก็ยังเสียเปรียบเรื่องจำนวนคนอยู่ดี” ไป๋หลี่พั่งพั่งพูดอย่างเสียดาย “พูดถึง หน่วยของเราจะมีคนครบหกคนเมื่อไหร่กันนะ? การต่อสู้แบบน้อยกว่าตลอดมันเหนื่อยจริงๆ”“ตอนนี้สิทธิ์การเป็นหัวหน้าหน่วยของฉันถูกถอดถอนไปแล้ว ไม่สามารถเกณฑ์คนที่มีศักยภาพจากหน่วยหน่วยพิทักษ์ราตรีอื่นมาร่วมได้ ต้องหาคนเอง” หลินชีเยี่ยถอนหาย
