่วยพิทักษ์ราตรีเมืองหลินถัง ‘หลีหง’ เป็นรุ่นเดียวกันในค่ายฝึกอบรม มีความสัมพันธ์ที่ดีพอสมควร ผมจะช่วยติดต่อเขาให้ก่อน พอพวกคุณไปถึงก็สามารถฝึกซ้อมกับพวกเขาได้ตามปกติเลยว่าไง?” หวงหยวนเต๋อครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพูดต่อดวงตาของหลินชีเยี่ยเป็นประกายขึ้นมา “แบบนี้ดีที่สุดแล้วครับ ขอบคุณหัวหน้าหวงมาก”“ไม่ต้องขอบคุณหรอก ต่อไปเมื่อพวกคุณกลายเป็นหน่วยรบพิเศษที่ห้า ถ้าเมืองซีหนิงมีเรื่องลำบาก ก็ต้องขอความช่วยเหลือจากพวกคุณ” หวงหยวนเต๋อยิ้มกล่าว “เดี๋ยวผมกลับไปจะโทรหาหลีหงเลย วันนี้พวกคุณพักที่ซีหนิงก่อนนะ พวกเราสองหน่วยกินข้าวด้วยกัน ไขความเข้าใจผิดกันหน่อย พรุ่งนี้ค่อยออกเดินทาง”“งั้นก็ต้องรบกวนแล้ว”……ยามค่ำคืนหวงหยวนเต๋อจองเตาย่างสองเตาในสวนสาธารณะ สมาชิกทั้งสองหน่วยมารวมตัวกันที่นี่ บรรยากาศเป็นไปอย่างกลมเกลียว“น้องชาย ปีนี้อายุเท่าไหร่แล้ว?” ตานเหม่ยยืนอยู่อีกฝั่งของเตาย่าง จ้องมองใบหน้าขาวสะอาดเรียบร้อยของอันชิงอวี๋อย่างตั้งใจ เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แสงไฟจากเตาย่างทำให้ใบหน้าของเธอแดงระเรื่ออันชิงอวี๋ที่กำลังย่างเนื้อปลาอยู่นั้น ดันแว่นตาขึ้นเล็กน้อยพร้อมยิ้มอย่างสุภาพ “ปีนี้ยี่สิบครับ”“ยี่สิบเหรอ……” ใบหน้าของตานเหม่ยเบิกบานด้วยรอยยิ้ม “น้องดูเรียบร้อยจังเลย เดาซิว่าพี่อายุเท่าไหร่?”อันชิงอวี๋มองเธอแวบหนึ่ง “ยี่สิบห้า”“ฮ่าๆ น้องเดาผิดแล้ว ความจริงพี่เพิ่งยี่สิบสามเอง……”“ไม่ คุณยี่สิบห
