โจวผิงมองหลินชีเยี่ย ดวงตาฉายแววประหลาดใจในดวงตาของหลินชีเยี่ยไม่มีความขุ่นมัวเหลืออยู่เลย แทนที่ด้วยความชัดเจนที่ไม่เคยมีมาก่อน มีแสงสว่างเล็กๆเปล่งออกมาจากดวงตา ราวกับได้ยินเสียงน้ำทะเลกำลังไหลเชี่ยวจากในร่างกายของเขาแต่เดิมขีดจำกัดของหลินชีเยี่ยก็เริ่มคลายตัวแล้ว ครั้งนี้มลพิษทางจิตปริมาณมาก บวกกับพลังกระบี่นิดหน่อยของปรมาจารย์กระบี่ ทำให้ทะลวงผ่านม่านสุดท้ายได้อย่างสมบูรณ์ ลำธารพลังจิตในสมองของหลินชีเยี่ยในที่สุดก็รวมตัวกันเป็นมหาสมุทรอันกว้างใหญ่หลินชีเยี่ยเข้าสู่ขั้นมหาสมุทรเขาผละตัวออกจากอ้อมกอดของเจียหลาน สูดหายใจลึกๆ ดึงไอขุ่นมัวที่ซ่อนอยู่ในร่างกายเข้าสู่ปอด แล้วค่อยๆผ่อนลมหายใจออกมา……เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็รู้สึกว่าโลกทั้งใบชัดเจนขึ้นมาก“ไม่เลว” โจวผิงพยักหน้าเบาๆ “ทะลวงขีดจำกัดได้เร็วกว่าที่ฉันคาดไว้”หลินชีเยี่ยยิ้มบางๆ หันไปมองเจียหลานที่อยู่ด้านหลัง “ขอบคุณมากนะเจียหลาน”สีหน้าของเจียหลานดูแข็งทื่อไปชั่วขณะ ก่อนจะตอบรับเบาๆ“เมื่อทุกคนยกเว้นเฉาเยวียนเข้าสู่ขั้นมหาสมุทรแล้ว ก็ถึงเวลาเข้าสู่การฝึกขั้นต่อไป……” โจวผิงเอ่ยขึ้นอย่างครุ่นคิด ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ สีหน้าแสดงความกังวลหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ สบตากัน “ท่านปรมาจารย์กระบี่ การฝึกขั้นต่อไปคืออะไรเหรอครับ?”“ขั้นแรกคือ ‘ความสามารถในการต่อสู้ตัวต่อตัว’ ผ่านการฝึกซ้อมระหว่างกันเพื่อเติมเต็มจุดอ่อนของตัวเอง ขั้นที่สองค
